Gündüz saklambaç oynayan melankolik düşünceler neden özellikle geceyi beklerler? Oyunun kuralı bu mudur?

Zihnin en boş kalacağı anı kollayıp sinsi sinsi ortaya çıkar o düşünceler, o yüzden uyumadan önce kendine bir meşguliyet bul bu aralar. :) Uyku meditasyonu olur, Spotifyda bir sürü var mistik yolunkiler çok başarılı. Sesli kitap olur, benim huzursuz olup uyuyamadıgım zamanlarda ninni bile dinlediğim olmuştur 🤭 ruhunu onarmaya bak❤️ ayrıca, paylaşmak istersen de istediğin zaman dinlerim🥲

Keşke bir insan olsa da düşüncelerim görüp dövüşebilsem ya da sımsıkı sarılabilsem.. Veya bir sandalyeye bağlayıp rahat bir uyku çekebilsem.

Bunun sebebi gecenin bize kalması. Gündüz çalışmanın, gezmenin hengamesinde debelenip duruyoruz. Üzülmeye, durup düşünmeye vaktimiz bile olmuyor. Uyku saatiyse günü düşünmek, benliğimize ulaşmak için inanılmaz bir fırsat. Haliyle uykumuz yerine düşüncelerimiz tutuyor bizi ayakta.

Benimde bazen sadece konuşasım hatta duymayan bunca yüze karşı bağırasım geliyor. Kime ne fayda? Bazen sadece susmak gerekir. Sessizlik herkese lazı₥

En çokta düşüncelerimize

Gece olunca salgıladığımız hormonların da etkisiyle kendimizi daha yalnız hissediyoruz. Fırsattan istifade ne kadar gereksiz bizi ağlatacak düşünce varsa hemen geliveriyor.

Hastalık, düşünce, kötü bir olay nedense hep geceyi bekliyor. Deprem de mesela hep kışa denk geliyor %90. Çok tuhaf bişey ama vardır bunda da bir hayır.