Acılardan geçmeyen insan eksik midir?

eksik dıyemesekte hamdır.. pişmemiştir. Düştüğünde kendi basına ayaga kalkmayı becerebılen bır ınsanı kolay kolay kımse yıkamaz... o bırsekılde hayatta kalır. Türk sineması özellikle yeşilçam filmlerinde ünlülerin hayatı hep bu klişe senaryo ıle anlatılır ama cogu yasanmıs hıkaye oldugu ıcın dogrudur. Bir Bergen , bir Dilber Ay , Bozlağın babası , aşıkların gönül divanesi Neşet Ertaş... bunlar hep feleğin çemberinden gecmısler acı olarak... ben şunu anladım bu hayatta dibi görmeden zirveye cıkamıyorsun.

Kalmazdı. Her şey varlığını, zıttı ile hissettirir. Sağlığın güzelliğini hastalık öğretir, nimetin güzelliğini külfet. Sevgilinin kıymeti yokluğunda anlaşılır. En büyük sıkıntı, sıkıntısızlıktır.
Vaktinde bir adam, vaktin peygamberine gider, "ben onca kötülük yaptım, servetime Servet katmak için onca hak yedim, her seferinde başıma bir şey geleceğini zannediyordum ama hiçbir şey gelmedi acaba yok mu, der. Allah peygamberine vahiy gönderir. Der ki "ben okuluma belalarının en büyüğünü verdim ama onun haberi yok ondan gözyaşı ve duayı aldım." Eskiden Allah gözyaşı ve duadan ayırmasın" diye dua ederlermiş. İnsanın gözyaşı kalbini sular. Kalbi sulanan insan katılaşmaz, taş olaz ama kalbi taş olanın göz yaşı olmaz. Belki burada mutlu olur ama burası üç günlük ama bedeli?

O zaman hiç bir şeyin kıymetini bilmezdik örneğin bir hedefin var o hedefe ilerlerken çeşitli zorluklardan geçiyorsun o zaman değerli oluyor düşünsene istediğin herşeye kolayca sahipsin kolayca kıymeti olur mu. Sevdiklerimiz bazen bizi üzer belki istemeden biz üzeriz onları en ufak şeyde onlara koşarız hasta vs olduğu zaman deriz ki ya keşke böyle olmasaydı rahmetli büyüklerimize keşke daha çok vakit geçirseydik illaki deriz o yüzden vakti iyi değerlendirmek gerekiyor.

Acılardan geçen insanda da heves kalmıyor artık herhangi bir şeye, bence de öyle acı yaşamak, dert, çile çekmek insanı daha güçlü yapar ama güçlü olmayı isteyen kim? Keşke tüm insanlık güçsüz kalsaydık.

Bilmem ben geçtim tammiyim bu birazda kişinin kendisini nasıl geliştirdiği ile alakalı olan bir durum

Acılardan ders çıkaranlar olgunlaşırlar, kimileri çektikleri yüzünden kötü insanlar olurlar, kimileri de acılara dayanamayıp içine kapanır

maalesef eksiktir insanlar sizden çabuk sıkılır enerjin düşük olur

Nasilki ateş yanmazsa yemek pismez insanı da ateşi çektiği sıkıntı ve dertlerdir bizleri pişirir gelecekte böyle sorunlara zırh kuşanmış halde çözmeye yarar Allah ne bizi dertsiz bıraksın ne zirhsiz

Eksik demeyelim de acı çekmek insanı daha da olgunlaştırır diyelim

Zaman herkes için acımasız olduğu gibi bazen de güçlü olmak için gereklidir. Düşmekten korkma. Kalkamaya gücün olduğu sürece her şey iyi olacaktır

Acı çektikçe olgunlaştım. Ruh yaşım 40 falan. Bence her insan acısıyla tatlısıyla yaşamalı kötü tecrübeler.

Adanayı bile acılı yerim 😬