Her acı insanı büyütür mü, yoksa bazıları iz mi bırakır?

Acıların en büyüğü evlat acısı veya çok sevdiğim birisinin acısı. Bu anne baba da olabilir eş de olabilir. Büyütür mü İzmir bırakın sorusuna gelecek olursak büyük bir iz bırakıyor gerçekten. Dayım ben çok küçükken vefat etti 4 yaşındaydım ve 3 tane de çocuğu vardı onlar da benden büyük iki tane abim ve bir tane ablam olacak şekilde. Yengem hiç evlenmeden bak 40 yıl geçmiş aradan çocuklarını büyüttü evlendirdi iş güç sahibi yaptı. Sorsan şimdi daha doğrusu en son konuşmamızda acayip iz bıraktığını gördüm yani. Allah'a kızıyor çok fazla ben ona o kadar dua ettim oruç tuttum eksik etmedim hiçbir şeyini ama niye bana bu acıları yaşattı diye kızıyor. Eşinin vefat etmesini alıştı ama en son kızının vefat etmesine bir türlü alışamadı. Yani derin izleri var.

İz bırakan acı sahibinese zarar verir.
Her acı iz bırakmaz ama çıkar insana tecrübe katar tecrübe ettikçe hayat daha kolaylaşır çünkü bir noktadan sonra insanların aslında sizi ne kadar çabuk kıracağını anlamış olduğunuz için onları takmamaya başlıyorsunuz ve işte o an büyüdüğümüzü hissediyoruz.