Acılar insanı olgunlaştırır mı yoksa körleştirir mi?

Klişeden yola çıkıp diğer büyük soruya ulaşalım:

Yaşadığımız acılar bize ne yapıyor? Hayatı çözdüğümüzü sanıp sadece başından- kıçından neresi denk gelirse olduğu kadar çözmüş olmayalım? 'İnsan' çözmemiz gerekenden daha kompleks ya da en basiti 'farklı' bir canlıysa? Ne kadar gerçek oluyor yaşadığımız? Ne kadar 'görmüş' oluyoruz? Bu da, şu soruya ulaştırıyor:

Acılar insanı körleştirir mi?

İstediğiniz sorudan başlayabilirsiniz.

Soruların hepsi 100 puan. Böyle de kıyakçıyım... :p
Güncellemeler
+1 yıl
İnsan çok acı çekmiş olabilir. Küçük- genç yaşta çekmiş olabilir hatta. Birçok açıdan olgunlaşmıştır. Ama, kıssadan hisseyi kapınca acının etkisi de unutuluyor sanırım. İnsanın bir yanı daima savunmasız ve aptaldır. Bahsedilen olgunlaşma ruhta oluyor lakin kişilikte olmuyorsa veya tam tersi, bir şeyler mutlaka eksik kalıyor bence. Acı yaşayınca kimseye hayatın altın anahtarını vermiyorlar, demek istiyorum. Herkes benzer acıları yaşıyor. Bu bizi daha özel kılmıyor.

Daha 'doğru' hiç kılmıyor.
Güncellemeler
+1 yıl
Net ve tek soru isteyenler için special edition:


Acılar insanı olgunlaştırır mı yoksa iki acı çekince götü kalkan, zaman içinde kendini beğenmiş bir yörük mü yapar?
Acılar insanı olgunlaştırır mı yoksa körleştirir mi?
Cevapla