Neden hep böyle olmak zorunda?

Hiç bir zaman tam olarak sevildiği mi hissetmedim. Yani sanki hep bir şekilde dışlanıyorum gibi hissediyorum, beni umursamıyor , görmezden geliyorlar bu beni çok üzüyor. Piskokojik anlamda iyi olmadığımı hissediyorum, sürekli kendi hayal dünyam da yaşıyorum hayatımda olmayan insanları sanki gerçekten hayatımda gibi davranıyorum. Tahtaya çıkmaktan utanıyorum ama sınıfta herkesin karşısında konuşabiliyorum. İnsanlarla konuşurken göz teması kurmakta zorluk çekiyorum. En ufak olayda ağlıyorum ve genel de bu ağlamalarım aşırı derecede ciddi duruma geliyor. Kendi bedenimde değilmişim gibi oluyor. dış dünyadan uzaklaşıyorum, kendi vücuduma söz geçirmekte zorlanıyorum. Bu durum biriyle kavga edince de oluyor. Bu durumlar derslerime odaklanma mi zorlaştırıyor. Ne kadar çalışsamda bir çok derste başarısız oluyorum. Okulda herkesin nefret ettiği o tiplerden biriyim. Mükemmel biri olmak istiyorum gerçekten çok mükemmel biri, bir çok kişinin seve bileceği biri olmak istiyorum.