Çocukluğumda hep azarlandım sevilmedim bunun etkisi hala devam ediyor?

Özgüvensiz içine kapanık biri oldum ne hayatımda biri var ne de birine kendimi açacak özgüvenim var, babam alır başını giderdi bazen şimdi birileri beni bırakacak diye sıkı ilişkiler kuramıyorum insanlarla, korkuyorum terk edilmekten, bu daha ne kadar böyle devam edecek bilmiyorum 25 yaşıma yaklaştım herkesin ya flörtü var ya sevgilisi ya evladı var benim hayatımda kimse olmadı bu zamana kadar ben hep böyle imrenerek bakıyorum onlara, bizim evimizde kavga eksik olmazdı hala da devam ediyor ister istemez insan çok etkileniyor çok şükür mesleğim var kendi paramı kazanıyorum elle tutulur bir bunu becerdim yaşamımda öyle içimi dökmek istedim bazen hayatıma son vermeyi düşünüyorum sırf geride kalanlara ceza olsun diye oysaki çok gencim yaşam aşkı olmalıydı içimdi ama maalesef