Yerin dibinde gibi hissediyorum?

Uzun olucak ama okuyun lütfen

Ben normalde hiç evden çıkmam aylarca evdeyimdir en fazla market sebepleri sosyal anksiyetem var buna bağlı olarak arkadaşlarım da yok. Bir arkadaşım var dün sahile gitmeyi planladık gittik. Bizim oturduğumuz yer genel olarak fakir bir yer durumumuz da iyi değil. Bimden bir şeyler alıp o poşeti otobüste sahile kadar götürdük tüm insanlar değişik bakıyordu aşırı rahatsız olduk nerdeyse herkes bakıyordu sanki bizde bir tuhaflık var gibi hissettim orada anksiyetem tuttu soğuk terler döktüm hemen kendimi eve atmak istedim. Bir de sadece arabaların geçtiği bi yoldan yürüdük baya yukarı doğru bir cafeye gidecektik arabada ki insanların bakışı çok kötüydü. Araba dışında bir de motorcular geçti arkada oturan o kızın bakışını unutmam mümkün değil çok aşağılayıcı bir bakış attı. Bir kez daha evden çıkmamam gerektiğini ve fas fakir olduğumu insanlar yüzüme vurdu. Ordan cafeye geçtik menüde ki fiyatlara baktık en ucuz tatlı neyse alalım diye o bile bize çok pahalı geldi geri dönmek istedik ama o kadar yol çıktık olmazdı. Girdik sipariş ettik yedik orada garsona da rezil olduk neyse. O uzun rampa yoldan tekrar aşağı yürüdük hava kararmıştı arabadaki insanlar bacım gibi bakıyorlardı bize arabada gülenler de oldu kornaya basanlar da oldu bir şeyler söyleyenler de oldu kendimi daha önce bu kadar rezil olmuş ve yerin dibinde hissetmemiştim. Benim gibilerin öyle yerlerde işi olmaz değil mi hakkım yok bir kere değil mi

Eve gelince kustum artık yemekten değil yaşadığım şeyler yüzünden