Hangi durumlarda bağırabiliyorsunuz?

Ben genel olarak çok sinirlenirsem o zaman bağrıyorum çünkü bazen içim de ki öfkeyi bu şekilde dışa vuruyorum ama ben genel olarak şu tür insanlardanım mesela çok çok şeyler yaşasa da için de ki sesiz duyurmaz ama için de kim bilir ne fırtınalar kopar ben bu insanlardanım. ama karşımda ki insana ya da yaşadığım olumsuz duruma göre de değişiyor tabi ki bu durum daha çok. yani her zaman herkese bağırmam bunu da sevmem

İnsanların düşüncesi sevdiğimiz ya da ailemize gelebilecek herhangi kırıcı bir laf ihtimaline karşı düşünülmeli ve fazla dikkat çekilmemeli, o yüzden sesli bağırmak eksi olabilir. Ama benim davrandığım, ortaya bağırıp nesneleri yumrukluyorum, yetmediği için sonunda içime atıyorum. Tahammül noktamın kalmadığı yerde kendi dalıma tutunuyorum, kimse gölgesinde uyuyabileceği ağaca sığınıp uyumasın. Ben kendi kendime aşılayarak bunu dengeledim, benim çınar ağacım hiç olmadı, ağaçta bendim gölgede”


İçine atınca anksiyete, bağırınca özgüven, sessiz kalınca efendi ya da aciz” toplum zihniyetine göre yaşamak yorucu, insanlar bağırıp stres atamıyor

sert bir mizaca sahip değilim... tabi insanlar bazen tahammül sınırlarını zorluyorlar haliyle bazen reaksiyon veriyoruz ama toplumda bunu asla yapmam sakin karşılar ve otokontrolümü sağlarım çoğunlukla sinirlendiğimde genelde bulunduğum ortamı terk ederim çünkü durumu daha sakin karışmamak dinlemek için buna ihtiyaç duyarım kavga şiddet tarzım değil bir yere zarar verme huyum da yok... ben sözle diyaloglarla problemlerini çözmeye çalışırım...

Artık bağırmamaya çalışıyorum, duygusal kontrolü ne kadar iyi sağlarsam o kadar büyük bir şekilde çıkıyorum tartışma olayından artık, çünkü tartışmak bana zarar veriyor. Çünkü istemeden bazen ağzımdan kötü sözler çıkıp kırdığımı bile farkettim. Eğer üstüme geliyorlar ise bende açıklarını bulup belki tasvip etmeyebilirsin ama başımdan sağmaya uğraşıyorum, hayat kavga etmek için çok kısa