Durduk yere strese giriyorum.

Öncelikle merhabalar... Arkadaşlar nasıl desem, mutlu olmam için her şeye sahipken, mutsuzum. Bir arkadaşım, annesi ve babası öldüğü için.intihatetmişti. Tabii şimdi yaşıyor, çok şükür ama. Bende ALLAHA'a çok şükürler olsun ki, annem babam hayatta. Her istediğimi yapan bir aileye sahibim...-Ki çok şanslıyım. Ama annem ve babamın öleceğini düşünüp stres yapıyorum. Ama öyle böyle bir ölüm düşüncesi değil, elbette ki herkes ölecek ama, benim ki anlatamadığım gibi çok farklı. Daha bu sene 18 yaşıma girdim. Yaşıtlarım gibi değilim, geleceği, evliliği, her bi sikimi çok düşünürüm, bu yüzden kendime de çok kızıyorum zaten. Yani uzun lafın kısası. Beyin olarak 30 yaşında gibiyim, bundan da çok şikayetçiyim. Ve de anneme düşkün olduğum için ya beni erken yaş da bırakır giderse diye kendi kendimi bunalıma sokuyorum...