Sorunum çok ciddi stres oldum bakar mısınız?

arkadaşlar ben bunca zaman köpek alalım diye ailemin başının etini yemiş insanım. hayvanlarla aram çok iyidir. 18 yaşındayım 2 kedi baktım şu an hala bakıyorum. Aynı zamanda yanına 1 aylık yavru bir köpek aldık fakat ben hem sınav senem hem de tek ben ilgileniyorum. Köpeği o kadar çok istememe rağmen şu an gece uyanmak tuvaletini temizlemek ağlaması zulüm gibi geliyor. Kimse de bana yardım etmiyor. şu an bunları köpeğime olan bağlılık veya sevgimden değil sorumluluk olarak gördüğüm için yapıyorum. Daha alalı 3 gün oldu ama o kadar bunaldım ki acaba köpek istemiyo muydum diye kendimi sorgulamaya başladım. Derdimi aileme anlatınca yardımcı olmak yerine o zaman niye duruyor bu köpek , tuvalet eğitimini öğrenmezse gider vs diyip beni geriyor. Sanki çok sevmem bağlanmam severek ilgilenmem gerekiyormuş gibi zorunluluk hissediyorum ama şu an hiç öyle değilim. Dün panik atak geçirdim gerginlikten oturdum ağlamaya başladım nasıl bakıcam diye. Aynı odada kalıyoruz ders çalışıyorum molalarda gelip bakıyorum tüm günüm böyle geçiyo sizce normal mi yaşadıklarım?