Ben sevince sevdiğime takıntılı, saplantılı oluyorum. Mesela konuşmamı istemediği kişi olursa konuşmam. Bunun sebebi ne?

Bu takıntılı olmak ya da sevmek falan demek değil. Onurunu kendine olan saygını ayaklar altına almak. Dışarıdan acayip canım kendi ayakları üzerinde duramayan cahil bir insan gibi görünmek demek. Kimse senin hayatın hakkında bir fikir sahibi olamaz, kıyafetine, arkadaşına ona buna şuna karışamaz. Karışmalarına izin vermişsin egolarını tatmin edip gitmişler.:)

O aşık olunca öyle oluyor ama sonrası karşı taraf bunun değerini bilmeyip canını yakmaya başlayınca büyük bir pişmanlık hissediyorsun ben senin için nelerden vazgectim karşılığı bu mu olacaktı diye... Allah kıymet bilenlerle karşılaştırsın ömür boyu aynı özeni gösteren insan için herşeyden vazgeçilir ama bilmeyen için hayır

Tönetilmek hoşuna gidiyor demek ki. Pek de sağlıklı bir istek değil aslında. Küçüklukten kalan bir sorununuz olabilir. Onun yansımasıdır. Mesela aileniz size hiç karışmıyordur, fazla rahat yetişmişsinizdir. Bu yüzden ilişkinizde yönetilme isteği oluşur. Bir ihtimal tabi ki olmayadabilir...