Olur olmadık herkese bağlanıyorum, bunu nasıl engellerim?

Lütfen okuyun akıcı bir şekilde yazdım, yardımına ihtiyacım var.

18 yaşımda, hiçbir zaman babamdan sevgi görmedim, saygı, şefkat, güven, huzur gibi duyguları bilmedim. Annemin umrunda olmadım. Varsa yoksa ablam vardı onun için. Kızım iyi mi kötü mü? Bir derdi var mı yok mu? Hiç kimsenin umrunda olmadım. Ailenin şamar kızıyım. Duygularım, düşüncelerim, fikirlerimin hiçbir değeri yok. Çok huzursuz, soğuk, samimiyetsiz ve sevgisiz bir ailede büyüdüm. Hem fiziksel hem psikolojik şiddetle büyütüldüm. Hayatımı hep başkalarının ailelerini kıskanarak geçirdim. O ailede psikolojim bozuldu ve depresyona girdim. Ne arkadaş edinebildim, ne sevildim, nede sevdim. Herkesten uzak sessiz sakin konuşmayan bir kız oldum. Hiç aşık olmadım, hiç sevgilim de olmadı.

Bu zamana kadar her şeyi kendim yaptım. Kendi kendimi büyüttüm. Kendi kendimin annesi babası oldum. Ne kadar kimseye ihtiyacım olmadığını söylesemde biliyorum ki içimde bir yerlerde o sevgiye muhtaç çoçuk yaşıyor. Ve ben buna engel olamıyorum. Durmadan sen kimsesizliğe alışıksın diyorum ama biri bana insan gibi davranınca bağlanıyorum. İstemsizce. Hani seviyorum, aşığım, hoşuma gidiyor falan değil direkt kim olursa olursun bağlanıyorum. Misal matematik hocamla geçenlerde sohbet ettik goygoy yaptık adama aşırı bağlandım bıraksanız tüm gün takılırım adamla. Bu iyi bir şey değil bana kırıntı kadar ilgi veren birini hissettiğimde bağlanıyorum. Ve sonra o kişiyi sıkboğaz etmeye başlıyorum ama elimde değil. Geçenlerde online bir oyun oynuyordum oynadığım adam acayip komik ve kafa dengi biriydi, samimiydi, direkt bağlandım. Arkadaşlık isteği attım instamı falan verdim halbuki adam beni oyun bittikten sonra hiç hatırlamayacaktı. Ama ben öylesine TANIMADIĞIM BİRİNE bağlandım. Bunun gibi bir sürü olay yaşadım. Yazarken çok utanıyorum gerçekten bu halimde acınası ne yapacağım?