Her şeyi kafaya takıp delirmenin az biraz ucundayım artık ne yapmalıyım?

Aynen sizin gibi bir arkadaşım var, tek çareniz kendinizi mutlu olmaya zorlamaktır. İnsanların bazen bilerek mutsuz olduğunu ya da isteyerek depresyona girdiğini biliyor muydunuz? Eğer ilaçlarda fayda etmiyorsa hayata bakış açını ya değiştirirsin ya da bu 'Yaşam' adlı oyunu kaybedersin ve kimse sana yardım etmez. Arkadaşıma piskoloğu kimse mutluluğu sana altın tepside sunmaz demiş. Anlatabiliyor muyum? Taktığınız şey nedir bilmiyorum ama yaşadığınız olaya çok kötü, felaket facia, şimdi ağlmalayım çok kötü durumdayım gibisinden bakmaktansa bunların hiçbirini düşünmemeye ve en önemli nokta ise KENDINIZE DISARIDAN ACIKLI BIR SEKILDE YA DA ACIYAN GOZLERLE BAKMAYIN iste size tavsiyem budur. Son birkaç yildir bu ulkede kimse mutlu değil bırakırsanız bir daha asla çıkamayacağınız bir depresyon uçurumuna düşersiniz o uçuruma düşmeden kıyısından geçin derim.