Bazen kendi kendimizi tekrar eden davranışlarda bulunuruz. Bunun bizim için faydalı olduğunu düşünsekte içten içe kendimize zarar verdiğimizi biliriz. Hangi korkun sende nasıl bir kafes oluşturdu?

Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer Bazen kendi kendimizi tekrar eden davranışlarda bulunuruz. Bunun bizim için faydalı olduğunu düşünsekte içten içe kendimize zarar verdiğimizi biliriz. Hangi korkun sende nasıl bir kafes oluşturdu?

Kendi cevabını paylaşmak ister misin?
Kızlar & Erkekler Ne Diyor?
Cevap
6Cevap
Benim tutsaklığım yalnızlık ve sevgisizlik bunların da sonucunda mutsuzluk hissi. bunlara tutsak kaldım şu an için
Yalnizligi geride birakman icin neler yapabilirsin, dusundun mu?
Evet tabi ki de düşündüm. yoksa neden umutsuz olayım
Neden umutsuzsun o kadar mi imkansiz yani
Evet maalesef. yani özel nedenlerden dolayı
Dışardan korkuyorum insanlardan çekiniyorum utanıyorum bu yüzden eve kapalı yaşıyorum hiç dışarı çıkmıyorum
Sosyallesmek icin neler yapabilirsin?
Asosyalim maalesef hiç sosyalleşemiyorum
Ama bu senin elinde degil mi? Yani asiri sosyal olmak zorunda degilsiniz ama elbette dilerseniz o alginizi yikip disarida rahatca dolasabilirsiniz, birilerine rahatca yol sorup muhabbet edebilirsiniz. Bu tamamen sizin elinizde biriyle konustugunuzda ve o ortamdan ayrildiginizda 2 dk sonra o baska bir konuya gececek zaten yani siz mesela biriyle muhatap oldugunuzda butun gun o adami dusunmuyorsunuzdur, ara sira akliniza gelebilir konusma ama 2 dk sonra gecip gider yani bu 2 dk lik bi akilda kalma suresi icin neden asosyal olasiniz ki?
Ben çocukluğumdan beri utangaç çekingen içe dönük sessiz biriyim bu yaşıma kadar hiç açılamadım hiç değişemedim çocukluğumdan belliydi her şey okulda sokakta sessiz pasif kalıyordum hiçbir ortama giremiyordum hep yalnız kendi halimde biriydim zorlansam da belli bir yerden sonrası gelmiyordu ilkokul ortaokul lise hayatım boyunca sıramdan kalkmayan kimseyle konuşmayan teneffüslere bile çıkmayan etkinliklere katılmayan biriydim herkes dalga geçerdi alay ederdi aşağılardı mahallede de aynıydı maalesef ben buyum bu yaşıma kadar böyle yaşadım hiçbir ortama giremiyorum hiç arkadaşım çevrem yok gençliğim hep eve kapalı geçti senelerdir evden dışarı çıkmıyorum hiç kız bile olmadı işe de giremedim hayatım evden ibaret
Ben kendimde tutsağım. Son ilişkim love işlerine kapıyı kapattırdı. Bu yüzden kendi kafesime dişi yaklaşmasına izin vermiyorum.
Kafes denmez ama sudan cok korkuyorum ya da denizden ayrica dar alandan
kaybetme korkusu..
Karamsarlık..
Kendim
Hiç yok.