Kimi üzmez ki, kimi yaralamaz ki? Elbette ki üzülürüm, bazı kişiler tarafından sevilmemek umrumda olmaz, çünkü ben de onları sevmiyorum ve sevmediğim kişilere karşı bir beklentim yok, sevmediğim kişilerle aynı ortamda olsa ortamı terkederim, bazı kişiler tarafından sevilmemek çok da güzel bir şey yani ☺ Lakin en sevdiklerim beni sevsinler isterim, düşünürüm acaba ben ne yapıyorum, neyi yanlış yapıyorum diye, çünkü kimse tarafından sevilmemek ciddi bir şey, kimse beni sevmiyorsa ben de rahatsızlık verici birçok şey var demektir, bunları bulmaya çalışırım, bunun üzerine kafa yorarım, bir dedektif gibi kendimi gözlemlerim. Birileri beni sevsin diye değil ama eğer herkes tarafından sevilmiyorsam ben de bir problem vardır ve ben kendimi iyileştirmek, dönüştürmek için o problemin kaynağını bulmaya çalışırım, herkes tarafından sevilmek gibi bir gayretim zaten yok lakin herkes sevmiyorsa beni işte orada ciddi bir sorun vardır, herkes beni sevmiyorsa bende kendimi sevmiyorum demektir ve ben sevmeyi kendimi severek öğrenmeye çalışırım, terapi alırım, terapi veren hocaların, yaşam koçlarının içeriklerini okurum, youtube'da dinlerim, kendimi bulmaya çalışırım. Kendini sevmeyen kişi mutlu olamaz ki, kimse beni sevmiyorsa bende kendimi sevmiyorumdur ve kendimle mutlu değilimdir, ben mutlu olmak istediğim için kendime güzellikler katmak isterim, niye kimse beni sevmiyor, sevilmeyen hangi özelliklerim var, bu özelliklerimle insanları rahatsız ediyor muyum diye sorarım kendime, cevabı bulmaya çalışırım. Ayrıca herkes tarafından sevilen bir kişi olmak da kötü, bence sorun. Peygamberimizi bile herkes sevmemiş, o güzide insanı bile sevmeyenler olmuş, herkes tarafından sevilen kişilerin son derece tehlikeli olduklarını düşünürüm, çünkü hiç kimse Peygamberimiz gibi ahlaklı, sevilesi bir insan değildir, onu bile sevmeyenler varken (ki o sevmeyenler kendi çıkarı yüzünden, hasedi yüzünden sevmedi) bir kişi nasıl herkes tarafından sevilir, herkesin sevdiği bir kişi de kesin bir b*kluk vardır, ona ayrı laf taşıyordur, diğerine ayrı, herkese haklısın diyordur, maşadır, yalakadır, güçlünün köpekliğini yapıyordur (köpeğe hakaret oldu, köpek sadakatlidir çünkü) Sinsidir, gerçek niyetini saklamayı bilir , dili ve kalbi aynı değildir, herkesle herkesin ayrı ayrı dedikodusunu yapar, herkes tarafından sevilen bir kişi kesin böyledir ve asıl tehlikeli olan odur. Çünkü kendini belli etmez. Herkes tarafından sevilen bir kişi olsam da düşünürdüm bunu, Peygamberi bile sevmeyen insanlar olmuş, beni niye herkes seviyor diye düşünürdüm lakin herkes tarafından sevilen kişi sinsi ve fesat olduğu için bu husus hakkında düşünür mü bilemem
Sevilmemek çok kötü bir duygu ben de yaşadım arkadaşlar arkamca iş çeviren kuyu kazan biri oldu sevgide hep duygularımla oynanıldı. Ama buna rağmen güçlü duruyorum. Nedenmi? Çünkü Allah bizi sevdiğinden dolayı kötü insanları bizim hayatımızdan çıkarıyo bizlere zararı deye bilir böyle insanların. Sadece seni Allah ve ailen sever. Ailen belki sıkıntı durumları vardır ya da geçmişte birtakım olaylar yaşamışlar ya da onlar da sevilmemişler o yüzden böyle yansıtıyorlar. Bence ailen seni sevmiyor düşünüyorsan yanılırsın. Belki de psikolojik problemleri vardır psikoloğa gitseler daha iyi olur. O yüzden kendini sev kendine değer ver kendini geliştir hiç kimseyi umursama. Kendine hobiler edin. İş kur. Kendi paranı kazan. Paranı toplayıb daha iyi bir biznes aça bilirsin. Araba ala bilirsin. Sen bunlara odaklan. Bunu bilki kimse seni sevmiyor olsa bile öyle düşünme Allah seni seviyor. Bence namaz kılsan eminim ki kendini yalnız hiss etmeyeceksin. Allaha derdini anlatınca onunla herşeyi paylaşınca yüreğin huzur bulacak. Çünkü bu hayatta Allahdan başka kimseye güven yok kardeşim. Kendine iyi bak. Umarim ki anlattıklarımdan ders çıkarırsın. Hoşçakal.
Kişilik & Karakter konusunda 203,8b cevap paylaştı.
Zaten kimse tarafından sevilmedim yani beni seven hiç bir kız olmadı. bakıldığı zaman benden küçüklerin bile bir çok kez sevgilisi olmuş ama benim olmadığı için bu biraz koyuyor tabi ki. ama artık umursamıyorum yani üzülsem de umurumda değil. çünkü üzülmek de benim elimde değil zaten
Kişilik & Karakter konusunda 14,5b cevap paylaştı.
Sevilmeme duygusundan bazen hiç kurtulamıyor insan. Bazen de yalnızca bir kişi tarafından sevilmiyorsun ama seni seven herkesi de onun için unutuyorsun. Gözün sadece onu görüyor çünkü. Bence hiç sevilmeyen kimse yok. Herkesi muhakkak biri seviyordur
Valla hiç yalan olmasın kahr olurum sevdiğim, değer verdiğim insanların beni görmezden gelmesi çok kalp kırıcı çok üzülüyorum öyle şeylere...
Insanız sonuçta bazen her istediğimiz olmaz bunun farkındayım ama çok istediğim bir şey varsa çok sevip önemseyip karşılık alamıyorsam kendimi yer bitiririm o kadar üzülürüm ki hasta bilem olurum düşün bide bu ailem arkadaşlarım sevdiklerim valla üzüntüden ölürüm.🥺 Benim kendime olan sevgim bana yetiyor diyorlar ya valla yetmiyor insan sevdikleri tarafından sevilmek ister.
0
0 Yorumla
Gizli Üye
(30-35)
+1 yıl
Çocukken kimse beni sevmiyor diye ağlardım. Sonrasında kimsenin beni sevmediğini düşündüğüm ağır ve melankolik bir ergenlik geçirdim. Depresyonlara da girip çıktım dolayısıyla. Sevgisizlik insanı öldürür. Hem de her gün yeniden! Ruhsal acıdan kıvrandığımı bilirim. Ama büyüyünce geçiyor sanırım. Daha objektif bakabiliyorum en azından. Ailemin tavır ve davranışlarının (yanlış da olsa) nedenlerini görebiliyorum. Eskisi gibi bir damla sevgi için dilenmiyorum. Artık seviyor ve seviliyorum. Daha da önemlisi sevgiyi çok yanlış yerlerde ve kişilerde aradığımı anladım. En önemlisi Allah sevgisi diye düşünüyor ve buna inanıyorum. O'nun sevgisini kazanabildikten sonra gerisi geliyor zaten. 😁
Üzülmem, çünkü farkındayım. Sevgi başkasına gösterilip değerlenen bir şey değildir. İnsanın kendi çabasına bağlıdır. Bir insan sevgiyi bilmiyorsa buna ben neden üzüleyim ki?
Dış dünyaya kapatırım. Sadece kendimle mutlu olmaya çalışırım. Sonuçta beni seven tek kişi benim. Ama bazen sahte gülücükler de atmıyor değilim. Bazen bunu yapmak gerekiyor. Mutlu olduğunu düşünmek için. Yoksa seni sevmeyenler bundan beslenip beni sahada yaralamaya çalışacaklardır.
Eğer kimse tarafından sevilmiyor olsaydım kendimi sorgulardım. Neden sevilmiyorum? Ne yapıyorum da insanları uzaklaştırıyorum? İtici bir insan mıyım? Karakterimde mi sorun var? Ya da sevildiğimi neden anlayamıyorum?
İnsan evvela kendine bakmalı. İnsanları yargılamadan önce kendini oturtmalı sanık sandalyesine. Çeki düzen vermeli hareketlerine.
Elbette ki üzer. Hatta sorgularım kendimi, ben sevilmeyecek bir insan mıyım acaba diye. Ama kimseye de kendimi zorla sevdiremem tabii. Sevdiğim kimse beni sevmiyor olsaydı da buna bir müdahalem olmazdı. Daha çok kendimle alakadar olurdum.
Erkekler genelde karakterimi begeniyor vs. ama engeller oluyor onlar ya cesaret edemiyor ya da benim sevdiğim başka alemlerde olup beni sevmiyor , ama genelde kızlar tarafından çok seviliyorum
Yok be :D Ben kendisini seven biriyim, illa birilerinin sevgisine ihtiyaç duymam.. Dönem dönem kendimi çevreye kapatıyorum zaten. Üzüleceğim bir durum değil.
Üzer tabiki 🧐 bu olaya felsefik açıdan bakacak olursak. Bütün Dünya sana karşı olsa bile sen kendine sahipsin. her şey önce kendini sevmekle başlar gerisi boş
Kendini sevmeyen insanların yaşadığı bir durum bu, en çok kendini sevmeye başladığın zaman etrafındaki insanları da mutlu edersin ve sevilirsin. Bu arada üzülmem, bu bir seçim gibi geliyor bana.