Ailemin yanında olmak istemiyorum?

eğer ailemin yanına gidersem ben özgürlüğüme düşkün biriyim fazlasıyla yani saçma şeyle ryapan biri değilim ama evd eolduğum anda ders saatlerim kaçta bitiyo öğrenecekler ıkışta bir cafeye gitsem nerde kaldın kiminleydin.. ben şimdi akşam dışarı çıkıp kız ark. otogara bırakıyorum evde olucamda o saatte dışarı çıkıcam izin vermezler 3 gün üst üste dışarı çıksam nerdesin kiminlesin abi ömür mü geçer böyle ben kendimi zor bulmuşum onların hataları yüzünden lise hayatım yok gibi geçti üni hayatımda giderse Allah herşeyin hayırlısını versin de geriye ne kalır biraz daha sorgulu kısıtlı yaşarsam nefes alamam zaten okduuğum bölüm bile zoraki yani.. ama diğer yandan anakar dalar orda ünide okumak çok daha iyi kesinlikle bilemiyorum :/

anakar değil Ankara

çok zor durumda kaldığım anlar oldu, ağladığım canımın yandığı ama benim ailem hiç bir zaman yanımda olmadı ben ağlarken bile bana kızan bir annem var sorsan beni çok seviyo. Ben en kötü anımda dahi yanımda beni teselli eden bir anne baba değil arkadaşlarımı buldum. bu ilkokulda bile böyleydi hayatımda hiç arkamda beni savunucak bir anne babam var diyemedim çünkü ben düştüğümde kaldıran değil gözlerine gözükmiyim diye tekmeyi basna bir ailem vardı. ama notlarım yüksek olursa iyi şeyl ryaparsam benden iyisi olmazdı o anlarda hep destek olurlardı ben iyiyken dışardaki yabancıda zaten yanımda olur bu yüzden o deidklerini ben zaten yaşamadımki

ben derdimi anattığımda sonunda bütün suç bana kalırdı yani sorunu çözmek yerine sorunun sebebide ben olurdum hayatım boyunca kendi sorunlarımı tek başıma çözmek zorunda kaldım ben hep yoruldum