Çocukluk fotoğraflarınıza bakmak size ne hissettiriyor?

"Ben neredeyim?" der gibi bakışlar, buğulu gözler, korkmuş bir surat ifadesi. Bu resmim beni geriyor. Kendimce "acaba burada neden böyleyim?" diyorum.

Kendime ait hiçbir fotoğrafı görülebilecek bir yere koymuyorum. Hepsi eski bir sandığın içinde duruyor. O fotoğraflara bakmak beni hep geriyor. 🤷🏻‍♂️

Tipini s….. diye uzun uzun kendime sövüyorum , insan içine nasıl çıkmışım hayret ediyorum 🤔 milleti anası doğurmuş kimisini babası beni cami avlusundan mı topladılar ne yaptılar yani bence o ben olamam 🤨🤨 fotoda oynama vardır , montaj vardır hatta bence beni şantaj olarak ta kullanmış olabilirler 🤨🤨🤔 senin de böyle çirkin oğlun istemiyorsan büyük konuşma diye 🤔🤨

her böyle bir çocukluk resmini görünce aklıma , mavi örülmüş yeleğim , alttan iki dişim çıkmış, saçlarım kıvır kıvır uzun, elımde salatalık dişlerim kaşınıyordu sanırım ısırmaya çalışan bir ben :D veee babannemin köydeki bahceşinde :)))) dünya hayatını bilmemiş, herşeyden bihaber..

Hiç Türk gibi değil tamamen yabancı gibi, sapsarı saç falan tuhaf hissediyorum.

Ne tatlıymışım küçükken diyorum, inşallah küçüklüğüme benzeyen çocuklarım olur.