Zihnimde sanki biriyle konuşuyormuş gibi ona anlatacağım şeyleri anlatıyorum. Örnegin doktorun bana soracağı soruları kafamda belirleyip vereceğim cevapları anlatıyorum. Bunu çok uzun bir süre yapıyorum. Planlama gibi bir şey. Kafamda olmuş gibi sanki yaşıyormuş gibi düşünüyorum bunu.
Güncellemeler
+1 yıl
Ama daha çok kendim konuşuyorum. Derdimi anlatıyorum.
tabii ki, sıkıntı oluşturabilecek durumlar onu farklı bir kişi haline getirip karşına alıp konuşman, jest ve mimik oluşturman olabilir mesela. yoksa kendi kendine durumu değerlendirmek ya da planlamak falan gayet normal.
En doğrusunu yapıyorsun. Shakespeare'in güzel bir sözü vardır: "Ağlayacaksan geç duvarın arkasında ağla, çünkü insanlar göz yaşlarını bile satarlar."diye
Ben kişisel hayatımda çok zorluk yaşayıp kötülüğe maruz kaldığım için yıllardır her şeyi hesaplayıp, gözden geçirip, planlayıp yapıyorum bu bir süre sonra her olayın konuşmasını kendi kendime yapmaya döndü aynı anlattiğın durum gibi. Bir çeşit savunma mekanizması gibi bir şey sanırım, kesinlikle yardım almam gerektiğine inanıyorum ama o gücü kendimde bulamıyorum, ama istersen bir yardım al belki bambaşka bir sebebi vardır bilemiyorum
Kızlar & Erkekler Ne Diyor?
Cevap
9Cevap
Galiba senin yaptığını ben de yapıyorum. Birine anlatmak istediklerimi içimden prova ediyorum.
Evetttt
Normal bisey bu durum ama devam edersen benim gibi olur tartışma konusma biter kavga baslar
Ben daha çok mutlu oluyorum.
Çok iyi o zaman
Evet. Keske gerçek olsa.
Gerçekler hayalle baslsr
insanın kendiyle konuşmasında olağandışı bir durum yok.
Öyle mi dersin?
tabii ki, sıkıntı oluşturabilecek durumlar onu farklı bir kişi haline getirip karşına alıp konuşman, jest ve mimik oluşturman olabilir mesela. yoksa kendi kendine durumu değerlendirmek ya da planlamak falan gayet normal.
Güzel bir konusmaysa gülüyorum. Mutlu oluyorum.
bak bu ilginç bir durum kendinle konuşup mutlu olmak biraz alışılmışın dışında
Ama senaryo beni mutlu ediyor.
ne senaryosu mesela
Bende oyle yapıyorum anormal bi durum yok bence
Saatlerce mi?
Boş vakitlerimde surekli dalar düşünürüm yanı bazen evet saatlerce
Gayet olağan bir durum. Ben kendi başıma yanımda biri varmış gibi halay çektiğim bile oluyor. Hatta halaybaşı da benim.
Ben artık beni kimse anlamadığı için kendi kendime konuşuyorum. Sanki karşımda biri var da ona anlatiyormusum gibi.
En doğrusunu yapıyorsun. Shakespeare'in güzel bir sözü vardır: "Ağlayacaksan geç duvarın arkasında ağla, çünkü insanlar göz yaşlarını bile satarlar."diye
Evet. Kimse anlayamaz ve bize karşı kullanabilirler durumu.
maalesef. O yüzden insan sadece kendine yaslanmalı ve sırtını da sadece duvara dönmeli.
Şizofren olduğun için
Değilim.
Bu çok normal her insan yapar bunu
Evet ama çok vaktimi alıyor.
Şizofrenlik var sanırım
Ne alaka?
Deli değilsin sorun yok 🤞
Değilim zaten.
Biliyom 😅
Emin ol diye için rahat olsun diye soyleyim. dedim
Ohh tamam. Tesekkurler.
Rica ederim.
Peki hangi burcsun?
Yengeç.
Aboo. Sakat 😅
Ama normal
Ben bunu yapmaktan kafayı yiyorum bazen :')
Neden oluyor ki sence? Sanki gerçekten yaşanmış gibi hissediyorum.
Ben kişisel hayatımda çok zorluk yaşayıp kötülüğe maruz kaldığım için yıllardır her şeyi hesaplayıp, gözden geçirip, planlayıp yapıyorum bu bir süre sonra her olayın konuşmasını kendi kendime yapmaya döndü aynı anlattiğın durum gibi. Bir çeşit savunma mekanizması gibi bir şey sanırım, kesinlikle yardım almam gerektiğine inanıyorum ama o gücü kendimde bulamıyorum, ama istersen bir yardım al belki bambaşka bir sebebi vardır bilemiyorum
Yardım alıyorum. Ama bir sürü teşhis konuyor. Ve hani kafamdaki şeylerin hepsini anlatamıyorum.
Kafayı sıyırmışsın
Neden? Sadece kurguluyorum.