Okumayıp, evlenen kadınlar niye daha mutlu gibi?

Okumamak degil calismamak mutlu ediyor bence. Cunku bu ulkede kadin olarak calismak demek bircok zorlugu ve yükü kabullenmek demek. Kadin olarak ne kadar kariyer sahibi olursan, ne kadar meslegini iyi yaparsan yap bu ulkede eve girdigin an kadinsan yemek, temizlik, cocuklarin bakımı her sey sende oluyor. Bir de ustune çalışıyorsun.

Turk erkekleri bu konuda eşlerine destek olsa bir sey demem ama olmuyorlar. O yuzden ev hanımları daha mutlu. Eşleri de ekonomik siddet uygulamıyor, kadina gerekli maddiyati sağlıyorsa sorun olmuyor. Diger turlu tum yuk kadinin ustunde oluyor.

Ayni anda eve giriyorsunuz erkek mesaisini bitirip gidip uzanıyor, dinleniyor, sen kadin olarak iki tabak yemek yapayim da karnimiz doysun derdine dusuyorsun. Yemek yaparken mutfak dagiliyor, bulasiklar çıkıyor onlari hallediyorsun. cocuk varsa tam bir kaos zaten. Işteki mesain ayri, evdeki ayrı.

Calisan ciftlerde adaletli ev işi ve cocuk bakimi dagilimi olsa bir sey demem, hatta kadin elbette calismali derim ama diger turlu olmuyor. Sen kadin olarak erkegin ev geçindirme yukunu hafifletiyorsun ama senin kadin olarak yukunu hafifleten olmuyor.

Disardan destek alsan bakici, temizlik ya da yemek icin destek alsan bunlarda az para değil. O kadar emegi bakiciya, temizlik icin gelene falan vermek icin mi okudum, calisiyorum, kendi parami baskalarina vermek icin mi milletin agiz kokusunu cekiyorum diye dusunuyorsunuz.

Eger evlendiginiz erkek sorumluluk sahibiyse kadin calisabilir. Ama vurdumduymaz, işe gidip gelmekten baska kendinde bir sorumluluk gormeyip, üstüne sizden yemek, gomleklerinin utulenmesini, evin duzenini bekliyorsa bu cok zor. Bu durumda ya calismayacaksiniz ya da evlenmeyeceksiniz.

Bende evliyken calisanlardandim. Işi bıraktım. Kolay degildi bu karari vermek, o kadar okudum evde oturmak icin mi okudum dedim ama önümde iki secenek vardi. Eşimi degistiremedim, ev islerine dahil edemedim. Bu gibi seyler agac yasken oluyor. Kazık kadar olmus adama aliskanlik ve sorumluluk kazandirmaya calismak sizi ekstra yoruyor kadin olarak.

Ya boşanacaktım ya işi birakacaktim. Hepsini birlikte inanın goturemedim ve durup kendime baktigimda mutsuz oldugumu, kosturmaktan yoruldugumu, kendime vakit ayiramadigimi farkettim.

Bunlari dusunurken zırıl ziril agladigimi biliyorum. Artik psikolojik olarak ustumdeki yukler o kadar tasiyamacagim bir noktaya geldi ki işten sonra eve gelip aglayarak yemek hazirladigimi falan bilirim.

Eşimle konuştum, ne kadar yoruldugumu anlattim. Ayrilmayi dusundugumu bile söyledim. Senin icin sorun olmayacaksa calismak zorunda degilsin. Gecimimiz simdi ki gibi rahat olmaz ama geciniriz dedi. Cok düşündüm ve yuvami surdurmenin dogru oldugunu dusundum. Cunku cocuk istiyorum ve cocuk oldugu zaman illaki birakacaktim, en kotu ara verecektim zaten ve cocukla daha da zor olacaktı.

Calismayi sevsem bazen özlesemde şunu itiraf etmeliyim ki daha mutlu hissediyorum kendimi. Bu tembellik degil. O kadar okuyup, calisip boyle bir karar almak kolay degil, zordu benim icinde ama bir ipte iki cambaz oynamıyor.

Kadindan hem calismasini, hem bakicilik yapmasını hem iyi eş olmasini, hem yemek temizlik yapmasini beklemek cok utopik. Yapan kadınlar var ama kendilerine yazik bence. Ben bu tempoya dayanabilecek biri degilim.

Keske eşim ya da bu ulkedeki bazi erkekler ev islerini bilseler ve evde kadin olunca bu sorumluluklari kadina yikmak yerine kendileri de bu işleri sorumlulugunda gorup yapsalar da biz kadinlarda boyle ikilemlerde kalmasak, seceneklerden birini secmek zorunda kalmasak.

Kadin olarakta bu ulkede bosanmis kadin olmakta zor. Işi birakacagima kocayi degistireyim desem bosanmis bir erkek kendine yine bir suru secenek bulurken, bosanmis kadin olarak bu şansınız olmuyor.

Ya evli boşanmış erkekler size geliyor ya da cocuklu erkekler geliyor. Erkekler bosanmis halleriyle bekar kizla evlenebilirken, bosanmis kadin olarak bekar erkek, basimi agritmayacak bir erkek bulayim derseniz zor. Bosanmis olmasi da sorun olabiliyor cunku neden bosandi? Siddete egilimli mi, esini mi aldatti, kadin bu adami niye boşadi diye dusunup guvenemiyorsunuz.

Bosanmis bir kadinsaniz ya boşanmış erkek ya da bosanmis cocuklu erkek layik görülür size. Ve size gelenlerde bunlar oluyor bosanmis kadinsaniz. Bekar erkek isteme ve onunla evlenme hakki görülmez size. Erkege bu hak görülür de size gorulmez. Erkek en çıtır ve bekar kizla evlenir de siz bosanmis bir kadin olarak zor evlenirsiniz.

O yuzden işi birakmak kadar, kadin olarak bosanma karari vermek, kocayi degistireyim bununla olmuyor seklindeki bir yolda kolay bir yol degil.

Ki ulkenin erkeklerine baktığımızda baska bir versiyonda cok yok. Ben meslektasim olan kadinlarin kocalarinin farkli olmadigini görüyordum. Baska biri de evdeki gorevleri kadin gorevi olarak görecek, cogunluk bu sekilde zaten.

Sonuc olarak kadin olarak her işimiz zor oluyor yani. Bosanmakta zor, calismakta zor, ev hanimi olma fikri de zor. Ama calisma konusunda dedigim gibi. Esiniz destek oluyorsa ne âlâ, her işi yapiyorsaniz ve buna sesiniz cikmiyorsa, tempoya dayanabiliyorsaniz ona da ne âlâ çalışın ama ben ve benim gibi kadinlar seceneklerden birini secmek zorunda kalabiliyor.

Okuyunca mutlu olacağını düşünenler var mı cidden belkide hiç sevmediğin bi işin olucak belkide diplomayı aldığınla kalacaksın bu çok saçma bi düşünce yapısı