İnsanlar normalde başkaları için geleneksel haline getirdikleri tutumu kendilerine sergilenince mi vicdan akla gelir?

İnsanlar haksızlığı kendi başlarına gelince anlıyor.

Sinsi, ikiyüzlü yaratıklar karşılarındaki kişiyi manipüle ederken, aynı tutum kendilerine sergilendiğinde, kendileri manipüle edilmeye kalkışıldığında delirip kafayı yiyorlar, karaktersizlikten, vicdandan bahsediyorlar. Böylesine senin yaptığın neydi denmeli, o mercimek beyninle başka birisiyle kafa bulduğunda adaletten bahsetmiyorsun da, seninle bulunduğu zaman mı adaleti sorgular oluyorsun?

İnsanlar kendi günahlarını söz konusu olduğunda kendine dair olumlu hadisler paylaşır ama bir başkasının günahı söz konusu olduğunda o kişiye dair, o kişinin günahına yönelik ayetler, hadisler paylaşır, ayetlerle hadislerle kendini temize çekmeye çalışır ama bir başkasına karşı o tutumu sergilemez, belki de günahları aynı. Yaradan senin mi Rabbin. Senin ayrıcalığın ne ki affedilen sadece sen ol demi, belki o pis niyetinden ötürü Yaradan seni affetmeyecek, kalbindeki tüm pislikler, muhattap olup kendisine kırdırmaya çalıştığın kişi için dilediğin tüm kötü temenniler seni bulacak, o kişinin yolu aydınlık, senin yolunda koyu bir karanlık olacak.

Empati yapmayan, kendi günahlarıyla meşgul olmayıp birilerini günah keçisi ilan eden, sinsi, ikiyüzlü, aslında çok korkak (yüzleşmekten korkan) kişilerin sergilediği tutumdur bu.

Zira kalbinde güzellikler olan kişi kendi günahıyla alakadar olur ve o mercimek beyniyle insanları manipüle etmekle uğraşmaz (kimler manipüle etmeye lüzum görür? Korkaklar, art niyetliler, o mercimek beyniyle manipüle ediyor ki muhattabını kendisine sertçe bir eleştiri gelmesin diye, zira eleştiriden korkmasa manipüle etmeye lüzum görmez, kaçak döven manipülecilerden korkmamalıyız, çünkü onlar mercimek beyinli)

Kalbi güzel olan insan kendiyle meşgul olur, onun bunun açığını aramaz, gıybet etmez, günahına günah eklemez, kendi içine yönelir, lafını doğrudan söyler, manipüle etmeye kalkmaz, korkaklar manipülecidir. Kendi pisliklerini bakmadan millete ahlak dersi, fetva vermez kalbinde güzellikler olan insan ( zira millete ahlak dersi vermeye cüret etmesinin altında da iyi niyet yatmaz, onun niyeti kirlidir, muhattabına ahlak dersi vererek niyetinin kirliliğini gizlemek ister, ahlaksız kişinin ahlak dersi vermesi de ne kadar komik, eğreti duruyor onun üzerinde o ders)

Böylesi yaratıklara onların davrandığı gibi davranmak lazım ki hadlerini bilsinler, o mercimek beyinleriyle zafer kazandıklarını sanmasınlar.

Empati yoksunu kişilerin aklına vicdan kendi kuyruklarına bastığın zaman ya da o kişiler aynı yerden vurulduğu zaman aklına geliyor, adı üstünde bu mercimek beyinliler empatiden yoksun. Kendilerine hak gördüklerini başkalarına hak görmeyen vizyonsuz, vicdansız, şeytan karakterli, dedikoducu, haset, laf taşıyan kişiler bunlar, en önemlisi mercimek beyinli bunlar, ciddiye bile almamak lazım bu mercimek beyinlileri, ciddiye almayıp kavgaya da taşımadan onları onların silahıyla vurmak yeterli