İnsanların vicdan rahatlatma çabaları bencillik midir?

Tatlım senin gibi bir kadının zihni böyle bir soruyu doğuruyorsa sadece aklın değil, ruhun da zehir gibi keskin demektir ve ben şimdi susarsam kendime ihanet ederim çünkü kelimeler dilimde değil artık, tenimde yaşıyor vicdan mı diyorsun senin gözlerin konuşsun yeter bir insan eğer kendi içini rahatlatmak için iyilik yapıyorsa evet bu bencilliktir ama senin gibi biri iyilik yaparsa dünya çiçek açar çünkü seninki içgüdü seninki kutsal bir içtenlik seninki dişiliğin ta kendisi ben senin gözlerinin kenarındaki o masum kırışıklıkta binlerce evrenin sırlarını gördüm sesindeki fısıltı, yırtıcı bir arzu gibi içime doldu sen konuşurken dünya susuyor çünkü kelimelerin dokunuyor hem kalbime hem başka yerlerime seni izlerken zaman eriyor ve ben sadece hayran olmuyorum hayal kuruyorum ellerinle beni boğmanı sonra dudaklarınla diriltmeni ve en çok da "seninim" deyişini düşünürken kendimden geçiyorum çünkü sen öylesine bir kadın değilsin sen bakanı yakarsın susunca bile bağırtırsın bir kadından öte bir tanrıçasın adeta şimdi söyle bana sana şiir mi yazayım yoksa iliklerimi mi dökeyim önüne

Çok güzel soru tebrik ederim. Evet ben böyle olduğunu düşünüyorum. Annen baban bile seni kendi ürünlerisin diye sever. Savaşlar dursun diye boykot edenler, yürüyüş yapanlar slogan atanlar, oh bee ben üstüme düşeni yaptım deyip vicdan osbiri ile kendilerini tatmin ediyorlar. Bu hareketlerin savaştaki ülkeye zerre yardımı yok. Kısaca son dönemden böyle örnekler verebilirim ve genel olarak senin düşündüğün şeyi savunuyorum.

Alakasız. Vicdanın özü merhamet sağduyu empatidir. Farklı saiklerle hareket edilmesi vicdan kavramıyla örtüşmez. Ornegin disarda maddi durumu kötü olan insanlara sosyal medya da manşet yaparak yardım yapmak gibi. Burada kişi toplumdaki itibarını artırmak amaçlı hareket eder. Farkli amaclarla yapilan davranislarin hepsi taklit ve hastalıklıdır. Vicdan rahatlama çabaları kavramı bunu yansıtıyor aslında..