Psikoloji okuyan varsa yazabilir mi?

Sosyal anksiyetem var. Oluşma sebebini de biliyorum aile kültürümle uyumlu değilim. Batıdaki herhangi bir insandan daha rahat bir yapıya sahibim. Dünyadaki en Müslüman bir babaya da sahibim. Öyle hacı hoca kılıklı şarlatanlardan değil. Nadide şerefli müslümanlardan biri. Şimdi gel bu eve ne kadar tartışma çıkmıştır bir düşün. Çocukken çok dayak yedim şimdi ona yanaşmıyorlar. Ama Rapunzel gibi evden çok çıkmıyorum. Ülkeyle küçüklüğümden beri asla uyumlu değilim. Bu yüzden derdimi duvara aynaya söylüyorum. Çok ileri bir seviyeden bahsediyorum. Evde kimse yok kahve yaptım diyelim. Kendimi sanki karşıda başka biriyle keyif yapıyormuş gibi konuşurken buluyorum. Oturup kendi kendime konuştuğumda iyi hissediyorum. Kendime Has düşünceleri başka bir insana söylerken ellerim tir tir titriyor. Sadece konuşurken değil biriyle yorumlarda tartışıyorum diyelim. Karşıdaki kişi aşırı yobazsa ellerim sinirden de titriyor. Ona sinirlendiysem tüm günüm ona sayıklanmakla geçiyor. Sanki topluma sesleniyormuş gibi adamdan rahatsız olduğum şeyleri duvara kısık sesle söylüyorum ve rahatlıyorum.

İstediği gibi giyinip istediği yere gidebilen her haltı yiyebilen yaşadıklarımı gördükçe de sinirlerim bozuluyor. B** gibi bir hayat yaşadığım için hayallerim bazen gerçek dışı olabiliyor. Dizi senaryosu gibi devam ettirdiğim hayallerim bile var hauaha ama bak cidden yazsam Türkiye'deki en iyi kurgu fantastik yazarlardan olurdum hauah. Fakat bu senaryolar 3-4 saatimi alıyor. Bu alışkanlığım odanın içini tavaf ettiğim şekilde gerçekleşiyor. Yani yürüyerek konuşma ve hayal kurma alışkanlığım var. Fakat hoşuma gidiyor çünkü bacaklarım zayıflıyor. Arasıra dans moduna da geçebiliyorum. Bazen kurguları tiyatroya çevirip sahne de alabiliyorum ama miniklerim çok güzel. Gün içinde aşırı yorgun olsam bile beynim kendi kendine senaryo yazmadan , hayal kurmadan beni uyutmuyor. E haliyle uyumam da baya zaman alıyor.

El titremesi durduğu yerde de var. Sanki başka bir sebep daha da var gibi.