Çok çaresizim siz bu duruma ne dersiniz (okuyana çok teşekkürler)?

Ben kendimi bildim bileli çok düşünürüm. İnsanların hiç takmadığı şeyleri bile düşünüyorum. Meraklıyım enine boyuna düşünürüm, araştırmak isterim bilmek isterim bu damarlarımdan akan kanda var. Bilmeyi öğrenmeyi çok seviyorum. Seneryolar da kurabiliyorum resim çiziyorum. Bilim çok ilgimi çekiyor. Başarıya odaklı bir insanım kariyerimi çok önemsiyorum. Bir kitap yazıyorum yaklaşık 50 sayfa oldu bu kitapta kendimi tanıtıyorum. Çok felsefiyim. İnsanlar mutluyken gelişigüzel yaşarken benim sıraya kapanıp ya ağladığım ya da düşündüğüm lise yıllarımı hatırlıyorum, onların tek derdi süslenmek ve sosyal medyada fotoğraflar paylaşmaktı ama ben farklıydım. Amaçlarım vardı. Bu amaçlara ulaşamasam kendimi yer bitirirdim. İnsanın mükemmel olamayacağınî bildiğim halde 90 lı notlar almak beni tatmin etmezdi. Bu düşünmenin faydaları da olsa bir bilim adamı veya filozof düşünerek araştırarak başarsa da onlarla ortak bir özelliğim olsa da bu beni çok kötü etkiliyordu. Ben her olayı aşırı yaşıyordum. Etkilerden kurtulamıyordum. Zamanla içime kapanıp hayallerimle yaşamaya başlamıştım sanki onlar gerçekmiş gibi onlarla kendimi avutuyordum. Çok yalnız hissediyorum. Bilmiyordum ben dahi ya da aptaldım ama benim isteğim normal olmaktı. Ben aşırı zeki olmak düşünmek istemiyordum. Çünkü değmezdi benim kitaplarım diğer yazarlar gibi bir köşeye atılabilirdi ben hastalanabilirdim. Ben bunu istemiyorum. Her şeyi düşünmek dertli olmak çok zor. Hatta bazen düşünüyorum da ben bu kadar durumun içinde nasıl başarılı bir öğrenciydim nasıl. Hayat beni yoruyor ve ağlatıyordu. Arkadaşlar sizce ben ne yapmalıyım ben sürekli düşünen düşündüklerini sürekli yazmaktan kolu kırılan, her şeyi dert eden sürekli ağlayan, adeta yaşam ışıkları sönmüş bir gencim ve bu yaşımda hayattan nefret ediyor her şeyi gereksiz buluyorum. Kendime has düşüncelerim var filozoflar gibi düşünüyorum örneğin geçen kötülüğün nasıl ortaya çıktığını düşünüyordum. Hep fikir üretiyorum yoruluyorum. Hep yorgunum uykusuz kalıyorum sosyal fobilerim var heyecan ve kaygı bozukluğum var çook çaresizim

Çok çaresizim siz bu duruma ne dersiniz (okuyana çok teşekkürler)?
Cevapla