Hayata dair hangi beklentiniz sizi çok yordu?

İnsanların gerçek sevgiyi , mutluluğu, aşkı istemediğini kabul etmem ve bu geçen sürede inat etmem beni gerçekten çok yordu.

Artık herkes acı çekmeye aşık, şiddet mağduru olup kendini acındırmaya aşık.

Ama artık böyle düşünmüyorum.

Herkes kendi kaderini kendi yazar.

Eğer mutlu olmak sevmek/sevilmek istiyorsa nasıl biriyle mümkün olacak , o kişiyi nasıl seçmesi gerekiyor gayet kolay olabilecek bir şey.

Konu yine sayemde nerden nereye geldi.

Kusuruma bakmayınız.

Genel olarak mutlu olmayı beklemek beni çok yordu veya hayal kurarken o hayallerin gerçekleşmesini beklemek çok yordu. yani mesela insan bir hedef belirler o hedefe gidene kadar çok uzun süre geçer sonra tam o hedef biteceği zaman başka bir hedef daha çıkar böyle böyle dedikçe genel olarak mutluluğum hep ertelendi bu yüzden de sanki sürekli sonsuz bir yolda gibi hissediyorum kendimi sanki mutlu olmak için vaz geçmem gerekiyormuş gibi hissediyorum