Çocuğu erkekler doğursaydı çocuk yaparlar mıydı?

Sanırım bazı açılardan yine aynı sonuca çıkıyor olabilir. Çünkü bizler ortak bir süreci beraber paylaşıyoruz. Oysa şu an kadın dediğimiz yapıya erkek, erkek değimiz yapıya kadın da diyebilirdik. Böylelikle erkeklerimiz doğuruyor olurdu. Ve o zaman belki de bu soru; bir canlıyı dünyaya getirebilecek yetenek ve becerilere sahip insana çocuğun olsun ister miydin sorusuna dönüşebilirdi. Bedenimin, biyolojimin ve psikolojimin müsait olduğu her şeyi elbette eşimle paylaşıyor olmayı sever ve isterdim. Kadın veya erkek oluyor olmam onun hissettikleriyle benzer duyguları taşıyor olmamı değiştirmezdi. Biz zaten o bütündük. İki tarafın farklı özellikleri birleştiğinde dünyaya yeni değerler kazandırabilen, birbirimizi anlayan ve karşılayan, besleyen ve geliştiren harika canlılarız derdik. Annelik duygusu paha biçilemez bir değer. Sevmek, beslemek ve korumanın daha değerli ve kıymetli olduğu başka hiç bir şey yok. Aynı duyguya babaları da sahip. Aynı sevgi ve değeri birlikte paylaşıyor ve yaşatıyor olmak eşsiz bir güzellik.

Hayır çünkü erkekler doğumda ölürdü. Erkek leğen kemiği esnek değil ve doğum sırasında hem bebeği hem de erkeği öldürür. Erkek iç kanama, bebek boğulmaktan veya organ hasarından ölürdü.