Genç yaşta hedefler için yalnızlığı seçmek bir şeyleri eksik bırakır mı? İletişim becerilerini olumsuz etkiler mi?

Hedeflerine, özgürlüğüne odaklanmış biriyim. Arkadaş gruplarım, flortlerim yok; önceliğim bunlar değil.

Şu anlık iletisimle ilgili bir sorunum yok. Girdiğim her ortamda arkadaş bulabilirim ancak benimle aynı kafada olan kişiler bulmak zor. Çoğu oldukça karamsar, hedefsiz ve kişiliği tam oturmamış. Beni de olumsuz etkiliyorlar. Ben de uzak durmaya çalışıyorum. Buraya kadar sorun yok ancak

ilişki isteyeceğim zaman birine şans verdiğimde o ilk olacağı için çok bağlanırım diye cekincem de var. Bir daha bu yaşlara gelinmeyecegini de biliyorum. Bu seçim iyi mi kötü mü farklı bakış açılarından görmek istedim.