Çok yalnızım. Beni seven, değer veren kimse yok. Yoksa ben mi abartıyorum? (Detaya gelin)?

Arkadaşlar çok yalnızım. Bir tane bile arkadaşım yok. Okulda teneffüslerde hep yalnızım. Yanımda oturan veya oturmak isteyen bir kız arkadaşım bile yok. Ailem de öyle artık sanki beni sevmiyorlarmış gibiler. Değer vermiyorlar. Önceden bütün dediklerimi, sorunlarımı dinlerlerdi. Şimdi ise gitse de kurtulsak diyorlar sanki. Aslında okulda 1-2 tane arkadaşım olurdu. Beni pek sevmezlerdi ama ( bilemiyorum ama öyle hissederdim) yine de arkadaş olurlardı. Bu sene yeni okula gittim. 2 kere okul değiştirdim nakiller oldu. Bu geldiğim okulda yaklaşık 1 ay oldu. Ama hala arkadasım yok. Ailemde artık beni pek fazla takmıyorlar. Bende mi sorun var diyeceğim yok. Neşeli, gerçekten arkadaşlarımı kırmaktan çok çekinen biriyim. Şu ana kadar bana bir sürü laf söylediler ama birisine bile cevap, karşılık vermedim. Kesinlikle kendini beğenmiş biri değilim. Öylelerini hiç sevmem. Sizce ben mi abartıyorum. Bunun bir çözümü var mı?