Güçlü olmak için kimseye muhtaç olmamak mı gerekir? Yoksa uyum içinde yardımlaşma mı gerekir?

Güçlü olmak, kimseye muhtaç olmamayı gerektirmez aslında. "Ben güçlüyüm çünkü kimseye muhtaç değilim" değildir, olay. Dünyanın hem ruhen hem fizikten en güçlü insanı bile gün gelir birine muhtaç olur.

Güçlü olmak demek, yeri geldiğinde ağlayabilmek demek. Hem ağlarsın hem bir yandan gözlerini silersin. Düşersin ama ellerinle dizlerini silkip tekrar ayağa kalkarsın.

Güçlü olmak demek yaşanan bütün olumsuzluklara rağmen umut dolu olmak demek.

Beni güçlü yapan en büyük etken anne olmam. Çünkü ben güçlü olmazsam, güçlü bir çocuk yetiştiremem.

Ben güçlüyüm diye ortalıkta gezinmenin kimseye bir faydası yok ki. İnsan başka insanlardan ziyade kendi yakın olduklarına fayda sağlayıp, onları koruyup kollayamadıktan ya da onlara bazı anlamlarda destek sağlayamadıktan sonra ne anlamı kalır ki boş gücün. Güçlü insan umursamaz insanla karıştırılmamalı. Ben de aymaz ve umursamaz bir insanım ama tamamen çemberin dışında kalanlara öyleyim. Her konuda duyarlı olmamız zaten beklenemez. Keyifli akşamlar.

Güçlü olmak ömür boyu yalnız kalmak her işi kendin yapmak değil, etrafındaki insanlardan gerektiği zaman yardım almayı da bilmektir. İnsanın insana ihtiyacı var. Gurur yapmaya gerek yok.