Bu yaşta evde kalmış gibi hissediyorum, bu sendromdan nasıl kurtulurum?

23 e doğru gelmeye basladım ve üniversite geciktirdim bubca zaman ama birisi kuaförden diğeri baska yerden iae çağırıyor beni her 3 taraftan da asılıyor gibi hissediyorum

yok artık. ya hele bir 33 ol o zmn düşün evde kalıp kalmadığını.23 yaş nedir daha. otur iyice düşün güvendiğin insanlardan yardım al. bana biraz sen ayran gönüllüsün gibi geldi. hangi işe başlasan ondan sıkılıp diğerine geçecek gibi. ondan da öbürüne

Sadece kafam karısık ben para için dersaneye para biriktireyim diye kuaföre girdim o ortama alıstım simdi birisi asgari diyor gel dedi tanıdık zaten adam. Sonra babam git dedi bende dersane taksitimi hâlâ veriyorum ve ders çalısırken yazın gel dedi dünde öylesine kuaföre gittim abi dediki yaza geliyorsun günlüğümü verdi ben özlemişimde aslında ama küçüklükten beri düsününce ben sağlık için sağlığımı kaybettim çok zorluk yasadım ne olacağımı bilmiyorum birde oturup bunun için ağlıyorum evde kalacağım diye çok kararsızım çünkü

Sadece öylesine uğruyorum arada canım sıkılınca bir baktım yoğunluk vardı yardım ettim küçük bişey aldım ama aklımda geri dönmekte var mı bilmiyorum oradayken de güzellik hem seviyordum mesleği zamanla sevdim

heps tamam da evlilik öyle sıralamaya göre olacak bir olay değil. hm daha olur zaten evleniyim desen yine hmn olmaz. mesela en çok nerde mutlu olduğunu düşün hepsini birbiriyle kıyaslama. ama bir yerden başla. hm evde kaldım ne dmk ayıp ama

Bilmiyorum psikolojim bozuldu. Hepsini aynı anda düşününce bu döngüler hiç bitmicek gibi hissettim psikolgada düşündüm gitmeyi ama daha önce deneyimim olmadı bana akıl verir diye düşündüm ama önxe buraya sormak istedim galiba üniversite bitirmem şart gibi görünüyor çünkü hep sırtımda olacakmıs gibi hissediyorum basa dönme konusunda

tamam işte bir yerden başlayacaksın nasılsa. okula başla yine çalışırsın aynı yerde hafta sonları ve tatillerde. bitirince karar verirsin sonrasına da. hep iyiyi dile iste. kader kısmet diye de bişey var. ünü arkadaşların olur çevren değişir belki fikirlerin de. ama iyi arkadaşlar olmalı

Bilmiyorum. Ama sanki yasım geçiyor ve hem okumak istiyorum hem çalısmak ve ikisinide aynı anda yapamıyorum. Çalısırken okumakta kalıyor gözüm okurken de çalıamakta çünkü hiperaltifim hem yerimde duramıyorum bu yüzden ders çalısırken depresyona giriyorum spor dedim ama hayat çok pahalı ben çalısmadan zor dersane paraöı çıkardım ve hala sınava kadar taksit ödüyorum

Para harcamayıda seviyorum ama en azından bir üniversite okuyayım diyorum. Sakin ol ders Çalıs derken bile çalıstığıma çoğu zaman dikkatim dağılıyor acaba evdemi kalacağım kararsız kaldığım için hep böyle mi sürücek hiçbir şey basaramayacağım falan bunları düşünüyorum

evlenenler pişman ben dahil

Neden pişmansın? Anne olmak güzel bir duygu değil mi ya bir adam tarafından sevilip sahiplenilmek

annelik ayrı bir şey yaşadığın şeyler çok ayrı bir şey. adam varsa tabi şimdi atlarlar adamız diye.

Biliyorum canım inanmıyorum zaten erkeklere artık sadece ilişkim olacaksa adamsa gelir babamdan ister o kadar netim yoksa kimseyle konusmam kafasına girdim