Hep bir adım sonrasını düşünmek, her zaman karşımdakinin söyleyeceği şeyi tahmin etmekten ve ona göre hareket etmekten kafayı yiyeceğim. Böyle yaşanmaz farkındayım. Baş edemiyorum. Dışarı çıkmak istemiyorum. Psikolog falan tedavi edebilir mi? Durum baya ciddi benim bu arada. Bunun da farkındayım. Kendim psikoloji mezunu olmama rağmen çözüm bulamıyorum sorunlarıma. Artistlik yapacaklar soruma gelmesin es geçsin. Adam akıllı konuşacaklar varsa buyursun.
İnsan içine çıkamıyorum, herkesten tiksiniyorum nasıl düzelebilirim?
Sorunun çözümü, uzun bir müddet, kafanda çeşitli senaryolar kurmamaktan, olasılıkları düşünmemekten geçer.
Sen o kadar çok kuruyorsun ki kafanda, o anın içerisine geldiğin anda mal gibi kalıyorsun. Çünkü kafanda kurduğun gibi olmuyor hiçbir şey. Olmaz da...
Doğaçlama yürüyeceksin bir süre, ben psikoloji denen bölümü okumadım, inceliklerinden de anlamam. Benim hem gördüğüm, hem yaşadığım tecrübe bu şekilde. Her şeyden önce, kendini değerli ve önemli hissedeceğin biçimde kendin için bir şeyler yap, bu dış görünüşün için bir şeyler olur, sağlığın için takviyeler olur, uyku düzeni olur, sevdiğin insanlarla iletişime geçmek olur, bunu arttırmak olur...
Yani, senin ihtiyacın olan mutluluk, huzur, enerji seviyesini belli bir dengeye çekmek, beraberinde de kafanı rahat ve sakin tutmak. Bu da sosyal hayatın içerisine girdiğinde gerekmedikçe az düşünmekten geçer. Ya da pratik düşün. Falanca ile buluşacaksın. Tamam buluşacaksın. Şunu bunu yaparız diye kurgulama, çünkü beraber planlayacaksınız. Şunu derim diye düşünme. Git ve akışına bırak. Sonradan söyleyeceği şeyi biliyorum düşüncesiyle dinleme, bu seni tıkandırır, söylesin ve o anda cevabını ver, net ol veya yalan söyle. Sana kalmış.
Herseyi oluruna bırakacaksın.. bir adım sonrasını düşünmek insanı yıpratır kim ne demiş kim ne diyecek kesin böyle olacak.. düşüncelerin gerçekleşdiğinde.. zamanla nefret doğmaya başlar düşünce yapın değişir.. herkesi birer kopya olarak görmeye başlarsın gerçek kişiyi aramaya başlar gözlerin.. bunun zor olduğunu farkına varırsın gerçek kişiyi bulduğun zamanda yıpranmışlık ve nefretin güveni, sevgiyi, saygıyı yok etmişdir istemsizce karşındakini üzersin.. gereksiz kişilere birer ayna gibi görün.. sana karşı düşüncelerini onlara yansıt.. bu onları rahatsız eder.. kendi düşünceleri onlarıda rahatsız ettiği için uzaklaşmaya başlarlar.. evet ben tiksinmiyormuyum tiksiniyorum bazı gereksiz insanlara istediklerini değil istemediklerini veriyorum hepimizin doğru kişilerle karşılaşması tek dileğim...
Bende instegramdan buldum kendi kendimi kısıtlayıp yaşam enerjimi yok ediyorum ve başka insanlar rahat görince nefret ediyordum daha bu gün fark ettim özüm olcam yaşasın erkek olmak 😏