Bu kadar pozitif enerji saçmam benim neden diğerleri gibi olmaduğımı sorgulatmaya başladı. Cidden neden böyleyim?

Ben aslında 4 sene öncesine kadar gayet normal davranan biriydim. Annem evde habire telefon elinde başka şeylerle uğraşıyordu, arkadaşıyla konuşmaya başlayınca kendisini odasına kapatır 3 saat arkadaşıyla konuşurdu. Babam zaten eve bile gelmiyordu. Aynı şekilde sosyal anksiyetem vardı. Hiç psikoloğa bu zamana kadar gitmedim. Acılarımı bir şekilde saklayıp anksiyetimi kendim fark edip insanların gözlerin içine bakmayı öğrendim. Her acımı umursamadan olumlu düşünerek bir şekilde olmsmış gibi davrandım. Ve bunların hepsi birleşip hayat dolu davranan ama arkadaşlarının yanından ayrılır ayrılmaz üstüme çöken bir üzgünlük gölgesi geliyordu. Son zamanlarda insanlar bana nasıl böyle hayat dolu olabiliyorsun diyor ve bende bu aralar hep bunu düşünüyorum. Neden hayat doluyum? Nasıl bu kadar enerjiğim? Bu normal mi bir şey mi yoksa normal olan diğer insanlar mı? Bu kötü bir şeyse ilerde ne yapmam lazım?