Nasıl girmeliyim emin değilim hiç bu tarz bir şey yazmamıştım. Son zamanlarda biraz yalnız hissediyorum ve bu bana özel değil gibi?

Sanki insanlar büyüdükçe yalnızlaşmak zorundaymış gibi görünüyor. 18 yaşındayım, insanların saygı duyduğu bir üniversiteye gidiyorum, ailemin durumu iyi, genelde beğenilen biriyim, hayatımda önemli travmatik bir olayı yakın dönemde yaşamadım, etrafımda eğlenip rahat hissettiğim arkadaşlarım var. Ama her şey daha da kötüleşiyor gibi geliyor. Bahsettiğim kötüleşme haber bültenlerindeki dünyanın geldiği genel hal değil de insan ilişkileri falan. Nasıl açıklamam gerekiyor bilmiyorum ama küçükken daha çok önemseniyorsunuz. Hasta olduğunuzda sizinle ilgilenen insanlar var, ağladığınızda size sarılan insanlar var, sizi güldürmeye çalışan insanlar var, varlığınızı gerçekten önemseyen insanlar var, arkanızdan iş çevirmeyen arkadaşlarınız var, yalan söylemek zorunda olmadığınız bir ortam var. Büyüyünce hepsi birden kayboluyor gibi, hastayken de yalnızsınız ağlarken de. Gülüp eğlenmede sıkıntı yok ama kötü anlarınızda yanınızda sadece kendiniz varsınız. Ailemin yanında okumuyorum ama bunun ailemden uzak olmakla pek ilgisi olduğunu da düşünmüyorum lisede de ailemin yanında değildim sonuçta. orada da aynı şeyleri hissetmeye başlıyordum ama şimdi biraz daha arttı gibi, otuzlarıma geldiğimde daha da artacak. Eskiden annemin kuzusu babamın en değerlisi falandım birilerinin en yakın arkadaşıydım ama şimdi sokaktaki bir insanım. Önemli hissediyordum bi zamanlar şimdi çok gereksiz olduğumu fark ettim. Bu sadece benim için geçerli olan bir durum falan da değil. Her insan yaşlandıkça aynı duruma düşüyor. Herkes giderek önemsizleşip yalnızlaşıyor bu da insanları bencil olmaya itiyor sanki. Neyse sormak istediğim insanlar büyüdüklerinde de gerçek ilişkiler kuruyor mu? Gerçek dost veya aşk gibi. Gerçekten birine aşık olduğumuzda veya dostumuz olarak gördüğümüzde onları saf sevgiyle sadece var oldukları için sevip önemsiyor muyuz, yoksa aslında yalnız kalma korkusundan en azından birkaç kişiye gerçekten bağlanmaya çalışıp kendi yalnızlığımızı gidermeye ve ölürken yalnız olmamaya mı çalışıyoruz?