Çalışmıyorum , okumuyorum , arkadaşım , sevdiğim yok işin kötü yanı hiç bir hayalim amacım hedefim neden yok?

Kırıcı olmak zorunda değilsin ya

Her zaman bu kadar açık sözlü müsün

ne yaşadığımı biliyor musun acaba sen sen hiç bu aileye bu duruma düştün mü benim ailemde doğsana göreyim seni

ulan 10 sene yaşasana bu depresyonu benim senin gibi anam babam olmadı diye mi , ailemde kim lise mezunu olmuş.. hayatında hiç depresyon yaşadın mı acaba 10 yıldır süren.. ben keyfimden sanki böyleyim senin ben kafanı...

aferim sen oku oku bize benzeme arkadaşın sevgilin olsun 2 mikişmediyim diye asalağım de mi çalışmadım diye sosyal olmadım diye ordan burdan eğlenceden alamadılar beni diye

ailem sorumluluk verseydi bana bende bu halde olmazdım tabi birazda varlıklı olsalardı özgüvenim yok olmazdı bilip bilmeden konuşma suç bende evet buraya yazdığım için..

ben en fazla ne yapabilirim asgari ücretli herhangi basit bir iş bulaşıcıklık ve aç karnını doyur kendine bak sevmediğin fiziksel özelliklerini değiştir kendini sev sonra nasıl çevre yapabilirim psikologa gidip eş dost nasıl sorumluluk alabilirim bu kadar yapabileceğim benim... düşenin dostu olmaz derler sen zaten ne anlarsın psikolojiden kendi hayatın güzel tabi , sen hayatın tadına bak istediğin mesleği yap çok para kazan sevgili yap evlen çocuğun olsun gez toz kendini sev hayatı sev bende izliyim oldu mu..

ben kendimi ve işi küçük görüyorsam dua et düşmedin bu duruma

benim evde yenge var kazak o da öyle abim bıraktı gitti kazakistana benim gibi bütün evde ye iç yat uyu telefon bilgisayar.. bende hep böyle kalmıcam diyorum düzelme planları var okumadıysak ölelim değil elbet ama işi ve kendimi küçük görüyorum anlamıyor musun sırf parasına bakmaya.. benim özel hayatım yok ve olmayacak en kötü basit bir işe gir 8.500 al biriktir sevmediğim kusurlarını değiştir eş dost arkadaş sevgili dengin içinde psikologdan yardım al nasıl yapabillirim diye ama bir de bunun şeyi var ben annem babamdan abimden baskı gördüm sorumluluk vermediler beni büyütmediler anlamıyor musun psikolojik baskı altında kaldım şimdi benim özel hayatım olması biriyle ciddi bir şey düşünmem araba sürmem yurt dışına yurt içine gitmem bile olanaksız bana kötüyü öğrettiler.. sen okumuşdur üniv oooh istediğin meslek bir kaç kişiyle çıkmışsındır çalış oku gez toz yaşa hayatı bize ne , biz sadece izleriz...

aferim ne diyeyim ben lise 1 bile bile yapamadım tembeldim ailemde hiç oku çalış diye üstüme düşmedi ben desen düştüğüm hayat tarzı bu yalnızlık

isteyemedim işte aklım almadı dersleri içimdeki rahatlık canavarı miskinlik o zaman çıktı ortaya

ailemin suçu fakir olmak

cahil ve cehaletli bir aile doğmak peki

tamam bende kabul ediyorum yarısı benim yarısı da ailemin suçu işte karakterim yaşamaması gereken bir hayata hapsoldu okumadı da

ben yola hedefsiz çıktım şu mesleği istiyorum demedim aşk yaşıcam evlencem çocuk yapıcam gezicem tozucam sosyal olacağımda demedim

ben ciddiyim abla

26