Bi hayalim ya hedefim yok neden böyle?

Yarınımız düşünmeden yaşıyorum. Herkesin kafasında bir ev ya da araba hayali vardır, kaç çocuk yapacağı, nasıl bir insanla evlenmek istediği bile bellidir ama ben 28 yaşında olmama rağmen gelişine yaşıyorum resmen.

Benden kaç yaş küçük insanlar şu eve mi yatırım yapsam şu arsayı alsam sermayeyi nereye yatirsam, nerelerden iş kovalasam derdindeyken ben kazandığım paralari kitaba, yemeğe ve cilt bakımına yatiriyorum. Halamlar zengin , durumları iyi yani dün Tokiden ev çıkmış kuzenime, ben nasıl olsa bana çıkmaz diye basvurmadim bile, yani bu nasıl bir hayattan bezmislik bilmiyorum. Örtük bir depresyon ve öğrenilmiş çaresizlik yaşıyorum sanırım. Görünürde bir şey yok ama olsun diye de cabalamiyorum. Keza 7 aydır isim yok, basvuruyorum, olumsuz donuluyor ya da hiç cagrilmiyorum..