Merhaba. Soruna şu şekilde başlayayım, zaten asosyallik kelimesini tek başına kullanmam bile durumu açıklar nitelikte bence.
Lise öğrencisiyim ne sınıfımda sabah görüp günaydın diyebileceğim kadar samimi bi arkadaşım var ne de bana laf atacak biri. Grup denebilecek kadar sayıda insanın içine karışmamaya o kadar alışmışım ki her yerde her durumda bir şekilde yalnız kalmaya çalışıyorum. Samimi olmaya çalışanı tersliyorum ister istemez, ne karşı cinsten hoşlanabiliyorum ya da onun benden hoşlanmasına müsaade ediyorum ya da yürümeye çalışanı soğutuyorum. Mesela okuldan çıkıp dershaneye gidiyorum buna orada da kimseyle konuşmadan eve geliyorum tamamen ders çalışıp yine aynı şekil aynı rutine devam ediyorum. Spor vs yapmayı denedim yani bi grup içinde ama ortaokulda deneyip bırakmıştım şu an da dediğim gibi hiçbir şekilde real arkadaş yok karıştığım kalabalık bi ortam yok, okul ev etüt harici extra bi aktivite yok kısacası ot gibi yaşıyorum.
Belki anlattıklarım asosyallik değil de başka şeyler de olabilir ben en yakın bu kelimeyi bulabildim :D her neyse
akıl akıldan üstündür fikirlerinize açığım teşekkürler...
Aşk İlişkileri
Kadın Emeği
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
YKS2026
Diğer