Hatta en çok onlara kırılır, üzülür, içerler vs. çünkü sevdiği için değer veriyordur, önemsiyordur...
Her zaman değil, dışarıda karşılaştığımız rahatsız edici insanlara da kızabilir, sinirlenebilriz ama onları hafızamıza kaydetmeyiz bu yüzden de derinde kalmaz ama sevdiklerimiz deeine iner bu yüzden "en çok" olur.
yoo ben değer vermediğim benim için hiiiç olan insanlara da öfkelenebilir ve kızarım tek fark şu sevdiklerim ve benim için hiç olanlar arasında sevdiklerime kıyamam mesela ağzımdan çıkan her bir kelimeye dikkat ederim öfkeden delirsem çıldırsam bile onları aşırı aşağılayacak yara açacak şeyler söylemem öfke anımda bunun kontrolünü elime alırım mesela ve sevdiklerime kırılırım ve evet sevdiğim kişiler beni ağlatabilir sadece örnek veriyorum ; sıradan birisi ile tartışırken laflarım şak şak şak diye giydirirken ve aşırı ciddi olurken sevdiğim çok sevdiğim birisi ile karşılıklı tartışırken gene bağırırım belki sesim yükselir ama aynı zamanda dudaklarım bükülür sesim titrer ve gözlerimden yaşlar dökülür kendimi ifade etmeye çalışırken 🙂
Aynen. Ben sevdiklerimin hep en üst seviye hakini görmek isterim. Hayal kırıklığı olunca diğer insanlara nazaran sevdiklerime daha çok tepki gösteririm.
Çünkü sevgi bir insanı sevmek demek yani sevdiğin zaman doğal olarak iyi davranırsınız hataları tabi ki olabilir ama hiç bir hata sevdiğine kızmaya değmez. bazı hatalar vardır aldatmak gibi onlar da hata değildir affedilmez.