Korkularınla yüzleştin mi, yoksa korkularından kaçıyor musun?

Korkularımdan y

beterince kaçtım. Senelerce görmezden geldim. Aklımdaki düşünceler kimi zaman rahatsız etti ve neredeyse "yeter sus artık!" diye bağırmak istedim. Yüzleşmeye çalıştım ama yok yine olmadı. En sonunda YouTube'da videosunu izlediğim bir psikologtan duyduğum bir cümleyle bununla baş etmeyi öğrendim.

"Bir otobüs düşünün bu sizin zihininiz olsun. Şoför sizsiniz, yolcular ise düşünceleriniz. Onları otobüse alın ve bir süre sonra inmelerine izin verin. Onlar gelip geçici fakat kalıcı olan sizsiniz. Rahatsız edici düşüncelerden kaçmayın ama onlarla savaşmayın da. Sadece izleyin ama dinlemeyin. Seyredip gitmelerine izin verin"

Bu sözleri söyleyen kadın aslında direkt olarak korkularımızdan bahsetmedi fakat beni en çok rahatsız eden düşünce korkularım olduğu için ciddi anlamda rahatlamamı sağladı.

Teker teker yüzleştim, insanın en korktuğu şeyle karşı karşıya kalması o kadar acı verici ki.. bunu bana yaşatanları ne bu dünyada ne de ahiretde asla affetmeyeceğim, akıttığım o gözylarımın hakkını helal etmiyorum kimseye. Elbet ilahi adalet vardır, bir gün onları bulacaktır..