Kendimi iğrenç hissediyorum. Ne yapmalıyım?

Her zaman başkalarini mutlu etmek icin yalandan gulmekten biktim ve bu artik takinti olmus insanlar ciddi birsey ya da uzucu birsey konusurken bile gulup sonradan tiplerini gorunce ne yapiyorum ben falan oluyorum. KENDIMI YETERSIZ BILGISIZ APTAL CIRKIN BIR canım OLARAK GORUYORUM utanmaktan iğreniyorum KENDIM OLAMIYORUM aslinda kendim olsam ve gercek duygularimi o an utanmadan belli etsem benim icin dunya cok daha guzel bir yer olurdu. PISKOLOGA GITMEYE BILE CEKINIYORUM! GERCEKTEN KENDIMDEN NEFRET EDIYORUM! Birisi benimle ciddi bir sekilde konustugunda afalliyorum ne diyecegimi bilemeyip sacma sapan seyler yapiyorum hep. Ayrıca erkeklerden de utanıyorum hayır sevgili olarak değil NORMAL ORTAMLARDAKI HER HANGI HIR ERKEKTEN! ERKEKLERI hadi ordan EDIN KUCUCUK COCUKLARDAN BILE UTANIYORUM CILDIRICAM! Görünüşümden de tiksiniyorum ve iğreniyorum çirkinim kısayım. Her neyse nasıl hissettiğimi söyledim şimdi bir zamanlar benimle ayni seyleri hisseden ya da benden daha kötü durumda olan insanlar bana kendimden nasıl iğrenmekten vaz geçeceğimi söyliyebilir mi? BEN BU SEKILDE BIR OMUR GECIREMEM NE ZAMAN SONA ERECEK BU?