Hayatınızda, "Yok ki senin bir yedeğin..." Dediğiniz şey nedir/kimdir?

Bazıları sert ama öğretici dersler oluşturdu.
Kalp kırıklığı ve hayal kırıklığı yok sadece yorgunluk var.
Bu konuda hafıza korkunç bir silahtır. İçimin derinliklerinde sadece onlara ayrılmış dünya, zamanla bir yıldız gibi içe çöküyor ve büyük ihtimalle kendi derinliğinde boğulup zamanla yok olacaktır.
Siz de peki?

Yaşadığınız acılar bizzat başıma gelmediği için tam olarak neler hissettiğinizi bilemeyebilirim. Ancak yaşadığımız bazı olumsuzluklardan dolayı bulunduğumuz kuyu öyle dipsiz gelir ki kafamızı kaldırdığımızda güneş binlerce kilometre ötedeki bir mum ışığı gibi görünür. Ama ilerledikçe o ışık büyür ve ilerlemeye devam ettikçe ışığın giderek büyüyeceği düşüncesi umut aşılar. Daha sonrasında insan alışır, unutur ve mutlu olur

bilgelik anlamaz başkasının acısını, ruha çöktüğü gibi çökmez ölüm sessizliği, her beden kendi anlar ruhsuzluğunu, bir kere kayıp giderken içindeki duygular bir cenaze kaldırılır her gece karanlığında..