Sadece rahatlamak için yazıyorum?

Ömrümün en güzel yıllarında en hayal dolu en ümit dolu yıllarımda okb ye tutuldum yaşıtlarım hayatını yaşarken bir elimde çamaşır suyu diğer elimde su peşinde koştum durdum derslerim mahvoldu hayatım kalmadı arkadaşım kalmadı kimsem kalmadı bir ailem bir ben aileme acıdım artık geleceğim olmayacak dedim canıma kıydım olmadı ölmedim psikiyatriler ilaçlar vs.. en iyi psikiyatriye gittim düzelmeye başladım hatta düzeldim yani kısa sureligineymis tabi tam dedim hayatım olacak artık okula bile yeniden gitmeye başladım ama toplum beni kabul etmedi bıraktığım yerden devam edememek beni kafayı yedirtti stres sıkıntı vs.. derken yeniden tekrarlamaya başladı ve en başa dondum gibi hissediyorum ben böyle daha fazla yaşayamıyorum yeniden aynı şeyleri yaşamaya enerjim gücüm kalmadı ölmek istemiyorum yok olmak istemiyorum yaşamak istiyorum ama böyle yaşamak cehennem azabı hiçbir şey yapamıyorum çok yoruldum çok tükendim hiçbir Çare niye yok niye ölmek istemiyorum bu şekilde yok olmuş bir biçimde yaşamak hiç istemiyorum düşüncesi bile beni mahvediyor yaşamak istiyorum bende herkes gibi yaşamak istiyorum yaşayabilmek istiyorum kafamdakiler olmadan yaşamak istiyorum ben niye dönemiyorum eski yaşamıma niye böyle oluyor her şey