Pazar sabahı erken kalkmak için bir sebebiniz var mı?

Ne hissedeceğini bilememek, zihninin ve kalbinin artık sıkılacağını mı, mutsuz olacağını mı, umutlanacağını mı, ne yapacağını bilememesi boşlukta kalmak.

ifiri karanlıkta, kendi mutsuzluğunun göz yaşlarının, hayal kırıklıkları ile dolu kalbinin çatırdamasının, düşüncelerindeki pişmanlıkların birbirine bağırmasının sesleri ile havada asılı bir şekilde her şeyden olabildiğince uzak şekilde kalakalmak.

Bir zemine basmanın güven verebileceğini kim tahmin edebilirdi. En azından sonsuza kadar düşme korkusu yok, en azından dibi buldum rahatlığı..

Çok mutsuzum diyerek nedenlerini anlatmaktan bıktım. Buradan çıkmaya çalışıp tekrar aynı yere varmaktan bıktım. Elini uzatan insanların ellerinden kaçmaktan bıktım. Çünkü kendimi onların yardımına layık hissetmeyen ve bunun karşılığında başaramazsam daha da mahçup olurum diyen düşüncelerimden bıktım. Haydi yapabilirsin diyen düşüncelerimden bıktım.

Bıkmanın kendisinden dahi bıktım. Bildiği tüm numaraları yapmış bir sihirbaz gibiyim. Sihrin yarattığı heyecan, artık bunun illüzyon olduğunu bildiğinde bitse de kurtulsak şekline büründü.
Bilmiyorum.

İştebu bilememek ve yapamamak beni uyutmuyor.

Herkese iyi sabahlar.