Kafayı yiyeceğim sosyalleşmiyorum sırf bu yüzden kendimi bir şey yapacağım bir akıl verin?

Nasıl bir hayat yaşadığımı yaşamadan bilemezsin demesi kolay şu an.. ben hiç gençlik yaşamadım 16-26 yaş arası evime hapis geçirdim ev hapsindeydim.. sorun ben harekete geçemiyorum ki hiç bir şey bilmiyorum hobi edineyim.. lise bitti başaramam.. türkçeyi zor konuşuyoruz.. ooof sen çok iyisinde bana dediklerin mutlu etmez beni yapamıyorumda üstelik

10 Nisan 2012 den beri depresyondayım eve kapatıyorum kendimi eksik hissediyorum herşeyden yetersiz saçım kötü dişim yok boyum kısa kilom var obeziteyim veremiyorum vücut çatlaklarım var 1 kulağım duymuyor 1 gözüm şaşı yarı görüyor 1 arkadaşım yok lise 1 terkim sevgilim olmadı olmayacak evlenmeyeceğim hiç bir zaman arkadaş da yapamayacağım hayatımda hiç genç olmadım sevmedim sevilmedim bir gece gezmesi gitmedim gerek maddiyat durumum gerek de kişiliğim zekam el vermedi içimde pişmanlık var baktım hiç bir zaman sosyal olamıyorum kendime zarar vermeye bile kalktım ama beceremedim bilgisayarda herşeyi izle bir ünlü kıza saplantı duy bir erkekle görmekdense öldür kendini diyor içim sonra benden küçükler araba sürer ben süremem benden küçükler yurt dışı gider evlenir gezer hayatta ne sosyallik varsa yapar yaşar güler bana da sadece izlemek düşer pencereden ölsen daha iyi

10 yıldır kendimi eve kapattım kilolarımla herşeye taktım üzüldüm depresyon hastası oldum sonunda en ufak bir şey beni üzüyor yaşadığımı hissetmiyorum mesela fiziken varım ruhen yokum bu hayattan kurtulsam bile 10 senedir yaşadıklarımın enkazları var uzun bir psikiyatrik tedavi beni bekliyor kafam sadece kötü olmaya kurulu.. kimse dışarıya çıktığımda dış görünüşüme takmadı * ben sesim dahil hiç bir şeyimi sevmiyorum TANRIM BENİ BAŞDAN YARAT.. Benim midem obezite et kola abur cubur olmadan duramıyor diyet yapamıyorum ölüyorum fenalaşıyorum. benle sevgili olacak kızın aklından zoru olması lazım ben sorumluluk alamıyorum korkuyorum.. arkadaş olmaz realde kim olur nerde bulabilirim kim beni götürür sosyalliğe.. denedim 2 kere sonunda yine bu hayata geri döndüm bu hayattan başka hayatta barınamıyorum.. kendime değer veriyorum ancak yine olduğum yerdeyim bana en fazla ne olacak bir iş bul işe git gel evden işe işden eve o paralarla kendine bakmaya çalış eee sonuç yine aynı hep evdesin.. güzel misin bilmem sen bireysin istediğini kendin için bileceğini için bilirsin tabi.. zaten ilişkisi olmayan geçmişte en az 1 tane yaşayan var bu devirde hiç ben yaşamadım diyene rastalamadım hayatını kuran birey hisseden o boşluğuda doldurur zaten.. benim değil sevgilim olması evlenmem bile 2099 yılında 103 yaşımda kardeşim bu kafayla bu birey hissetmeyiş bu korkuyla.. ben sorumluluk alamam o karakter yok bende üzülüyorum ama napim burdan konuştuğum bir kız bile motive oluyor ama yüz vermiyor gerçekleri benim gibi görmüyor düzeleceğim onu elde edeceğim aşacağım kendimi diyorum kız seviyor gibi yapıp mesajlar atıp canımlı cicimli sonra arkadaşız sevgilim olursa silerim hesabı benim kaderim bu

Benden ne sevgili olur ne koca ne baba o yürek yok bende yürek olsa maddiyatım yok kafamın içindekiler.. sen herşeyi yaşayacaksın ben seyirci olacağım

İyiyim zaten tipim de var kilo versem yakışıklıda oluyorum ama boy yok sakal yok ses yok karizma yok iş yok hiç bir şey yok sıçtığın şeyim yani.. bende onu diyorum olmayacak bir şey için o güzel ağzını yorma.. düzeltikde bir de para yiyen aptal kızları düşünüyoruz değil mi

Knk benim sevgilim olması Atatürkün dünyaya gelmesi gibi bir şey

psikologa gittim 1 seans ama yarım bıraktım üşendim gitmeye dediği şeyleri anlamıyorum gitsemde psikologa iş bende bitiyor yine aynı yerde sayacağım ki sosyallik çekmiyor barındırtmıyor beni içimde spor salonuna yazıldım kilo vereyim diye bayıldım spor yaparken daha başdan kaybediyorum

Ne abartıcam sorumluluk alamıyorum diyorum sana 1 arkadaş bile yok yok korkuyorum ve yapamıyorum 2099 yılında belki evlenirim 103 yaşında.. 77 sene kaldı ya bir şey kalmadı

knk bir şey biliyorum gördüm ki kesin konuşuyorum değil mi hadi yaparım ederim diyorum çivi gibi hoop geriye çakıyor beni hayat sudan çıkmış balık gibi oluyorum gerçekden başaramıyorum denendi onandı.. bende bitiyor ama bende ezik gibiyim gezmesini eğlenmesini insan gibi yaşamasını bilmem sorumluluk alamıyorum ben hayatta 3 şeyi yapamam diyorum hep aşk yaşamak evlenmek araba sürmek yurt dışı gitmek hiç bir zaman gerek korkularım gerek de başaramışım çok güçsüzüm öyle böyle değil hayattan soyutladım ben kendimi.. ben yalnızlıkdan çok çektim kafamı en çok yoranda bir kızı elde edemediğim içindir yaşamadığım içindir.. ben ve kendini geliştirmek beni tanımadığın o kadar belli ki.. denedim 2 kere

Ben düzeleceğim diye geçen Temmuz işe girdim havaalanında iş arkadaşlarım oldu ama orada kaldı o benden küçük erkeklerin evli olduğuna şahit oldum biraz para kazandım yedim işden çıkaracaklardı sezonluktu iş kendim çıktım salı bitiyordu.. 2 kere denedim 3 cüyü denesem yine aynı olacak biliyorum kilo veremiyorum göbekden kurtlamıyorum midem genişledi obeziteyim feast food olmadan abur cubur asla kabusla uyanıyorum boyumu da sevmiyorum kısayım sevmiyorum böyle olmak.. yalnızım çok yalnızım burdan alacağım cesaret 2 gün sonra biter.. ben spor diyet yapsam bayılıyorum 90 kiloyum sadece göbek var ama bu bile yetiyor üstümde yük istemiyorum kabus görüyorum rahat edemiyorum boğazımı tutamıyorum.. Yaparım dediğimde de yapamayışım peki o ne olacak

böyle

Yerimde olsan sen ne yaparsın en fazla bir işe gir para kazan psikologa git çevre yapamayacak yapacak yine olan benim bende bir şey bilmiyorum insan yapacak hayatta bir amacım bile yok bir hayalim

her gün her dakika abur cubur yiyorum feast food kola nasıl zayıflıcam bilmiyorum ilk amacım işe gitmekti ama orada da kilo vermedim boğazım durmuyor diyetisyene giderim diye düşündüm ama benim motivem yok beni düzeltecek

kim gösterecek ki iyi de zayıflasam ne olacak sürekli evin içindeyim yine yemeğe sarıcam gayem hayat amacım yok o kız bana motive veriyor ama bir bir yok her şey ona bağlı bir amacım yok oysa