Bebek iken beşikten düştüm. Hafif beyin kanaması oldu. Çoçukken kendimi bir yerde hayal ediyor hoplayıp zıplıyordum. Evin içinde koşuyordum. Kendimi iyice kaptırıyordum. Aynı şeyleri hala yapıyorum ne yazık ki müzik dinleyerek. Ailemden veya başkası görecek diye korkuyorum. Çoçukken ve hala içine kapanık biriyim. Mesela ergenlikte film izliyordum. Daha sonra kendimi o filmden bir karakter gibi görüp hoplayıp zıplayıp koşuyordum. Elimde değildi. Sanki o karakteri yaşıyordum.
Bazen yalnız başıma kalınca sanki etrafımda arkadaşlarım varmış gibi, üniversitede veya mahallede arkadaşlarla muhabbet ediyomuşum gibi kendi kendime konuşup gülüyorum. Kendimie sanki başkası soruyormuş gibi sorular sorup yine kendim cevaplıyorum. Birisi güldüğünde acaba banamı gülüyor diye tedirgin oluyorum.
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer