Ben insanları anlamaktan veya anlamaya çalışmaktan yoruldum, artık kimseyi ne anlamaya çalışıyorum, ne de anlaşılmak istiyorum. Böyle kafam daha rahat oluyor
Uzmanlar der ki: " Sorun yaşadığınız zaman kendinizi ilk 1 saat içinde anlatabiliyorsanız sorun ikinizdedir. Ancak bu sorun uzuyorsa problem karşıdaki kişinin kendisiyledir."
yaa bir çoğu maalesef öyle. Hepsinin göstermediği falso bi tarafı var, onuda ya kavgada ya da yollar ayrılınca görüyorsun en geç ama görmeden önce zaten tahmin ediyorsun :D
Tatlım yani susarakta her şey anlatılabiliyor bazen.. kırmak yıkmak yerine :) yaşananlara saygından, karşındakine verdiğin değerden dolayı susmak, kendine yapabileceğin en güzel şey bazen.
Hayır, anlıyorum. Bu yaşıma kadar birbirine taban tabana zıt düşünceleri olan, söylem ve eylemlerde bulunan çok insan tanıdım. Gerçek şu ki hayata sen sadece kendi perspektifinden baktığın sürece insanları anlayamazsın. Güçlü bir empati kabiliyeti lazım. İnsanlar genelde empatiyi zor durumda olan birinin yerine kendilerine koyup "Vah vah" demekten ibaret sanıyor. Bir kişinin neden öyle düşündüğünü, söylem ve eylemlerinin kökenini çözdüğün ve ona hak verdiğin an artık insanları anlamaya başlarsın. Tabi ona hak veriyor olmak onun safında olmanı gerektirmez. Hatta ona karşı olup ona karşı da olabilirsin. Çünkü birinin düşünce, eylem ve söylemleri sana zarar verebilir.
İnsanlar çok ama çok basitler. Biraz psikolojiye gir anlarsın kitle yönetimi sürü yönetimi kısaca manipüle işlerinede bak insanların ne mal oldugunu görürsün