Siz bu durumla nasıl başa çıkıyorsunuz?

Büyük travmalar sonrasındaki içe kapanma, intihar düşüncesi.. cümleye dahi baslayamiyorum üzgünüm. İki yıl boyunca markete dahi çıkmadım. Hiçbir arkadaşımla yüz yüze görüşmedim. Metro otobüs kullanamadim. Sanki birisi gelip beni öldürecek. Boğazımı sıkacak. Sürekli başıma bişey gelecek düşüncesi. Sokağa kadar çıkıp bir köşede ağlayarak eve geri dönme süreçleri. Kabuslar.. sürekli intiharın eşigine gelmek. Ben yoruldum. Neden yazdığımı ne soracağimi da bilmiyorum. Psikolog demenize de gerek yok ben bunu coktann denedim. Ama bir yerde tıkanıp kalıyor