Hatalarımızdan ders alıyor ve gelişiyorsak, hata yapmaktan neden bu kadar çok korkuyoruz?

Evet hata yapıyoruz. Evet gelişiyoruz. Ve evet, hata yapmaktan korkuyoruz. Çünkü yıpranıyoruz. Bir hatanın bedelini koca bir enkazın altında kalarak ödüyoruz. Zaman geçiyor, yaralarımızdan geriye tek şey iz kalıyor, bazen derin bazen ince yara izleri... Bunca zamanı, bunca cefayı ve bunca acıyı çektiğimiz bir hatadan dolayı yaşıyoruz. Bir daha çöküş yaşamamak adına ise o hatayı yapmamaya çalışıyoruz. Buna da "ders almak, tecrübe" deniliyor. İnan ki yapılan hiçbir hatanın bize kalan sağlıklı bir yanı yok. Hatadan ders çıkarmak da bardağın dolu tarafından bakmak deyimiyle örtüşüyor. En azından diyoruz, en azından onca cefanın ardından bir daha yapmayacağımı anladım, öğrendim deyip yapmıyoruz. İşte bu yüzden hata yapmaktan korkuyorum. İşte tam olarak bu yüzden Âdemoğlu yaptığı bir hatayı tekrar yapmak istemiyor. Verdiği tecrübe bize kâfidir... Hatanın gerisi geçmişte kalsın, toprağa gömülsün ve bir daha dirilmemek üzere yok olsun.