Hayallerimizin yerini anılar alınca mı yaşlanırız?

Dünya üzerindeki her şeyin bir '' yaş alma '' durumu vardır. Çünkü her bir zerre zamanla yok olur. Ya da şekil değiştirir.

O açıdan bakınca aslında dünyada '' ebedilik '' diye bir şey yok.

Ama insanlara baktığınızda ebedilik anlamında çok fazla hareketlerine denk gelirsiniz. Ölmeyecekmiş gibi yaşamak, para biriktirmek, yığıntı yapmak, delicesine yemek içmek, kimsenin gururunu yahut onurunu düşünmeden hareket etmek ve daha nicesi. Bu kategoride olanlara '' dünyevi '' diyebiliriz, çünkü onlar buraya aittir. Ama bilmezler ki buraya ait olduklarını sanarlar sadece ve bir gün göçüp gideceklerdir. Ve o insanlar çok çabuk yaşlanırlar.

Öte yandan, dünyanın bir son olmadığı, başlangıç bile olmadığı fikrinde olup da '' ahiretlik '' niyetinde olanlar vardır, onlar da ruhen zaten dünyaya ait olmadıklarını bilirler. Buraya çok bağlanmaz, buraya dair temkinli olur ve bir gün hayatın son bulacağını akıllarından çıkartmazlar. Ve bu insanlar kolay kolay yaşlanmazlar, çünkü '' yaş alma '' olmayacak mekana gitme hayalindedirler. '' Ruhu genç '' dediklerimiz benim nezdimde onlardır.

Sorunuzdaki nüans güzel aslında, anıların bizlere yaşamın geçici olduğunu hatırlattığını düşünüyorum ben. Hayallerse başka, Allah hayal kırıklığından korusun ^^