Sevginin zararı var mıdır?

"Sevdiğin zaman ölçülü sev, bir gün ondan nefret edebilirsin, nefret ettiğin zaman da ölçülü ol, bir gün çok sevebilirsin"

Hadistir, Peygamber aleyhisselam tavsiyesidir.

Birinin iyiliği dokunduğu zaman, yahut güzel/yakışıklı olup gönle hoş geldiği zaman; anne, baba, evlat olduğu zaman onların kusursuz olduğunu düşünür ve sevgide ölçüyü kaçırırız. Neticede o da insandır ve tökezleyecektir elbette.
Aşırı sevgi aşırı beklentiyi de beraberinde getirir. Ölçü olmazsa, gözün körlüğü (heves) geçtikten sonra ortada büyük hayal kırıklıkları kalacaktır/kalır da.

Zamanında hocama gözyaşının israfı olur mu diye sormuştum, ALLAH rızası ve merhametin neticesinde akmayan her gözyaşı israftır demişti. Peki sevginin israfı olur mu dediğimde; yukarıdaki hadis i şerif i söyleyip, ölçüsüz her sevgi israftır ve dinimizde her israf haramdır. Harama yaklaşma ihtarı vardır Kur'an ı Kerim de. Ölçüsüz sevgiye de yaklaşma der aynı zamanda demişti. (canım hocam)

Sevgi, hele ki aşırısı, şeytanın insanı en çok kullanabileceği hasletlerden biridir. Dedik ya kör eder gözü, basireti bağlar. Oyuncak eder adeta. Ölçülü olmak her zaman iyidir.

Bilirsiniz müslüman bir alim, papazın kızına aşık olur da, papaz hınzır çiftliğinde çalışırsa alime kızını vereceğini söyler. Kabul eder ve hınzır yavrularını kucağına aldığı bilinir o alimin. En sonunda da dinini değiştirdiği duyulur.
Aşırı sevginin gözü kör ettiğine örnek. (Neuzübillah)


“Nefsânî arzulara, kadınlara, oğullara, yığın yığın biriktirilmiş altın ve gümüşe, salma atlara, sağmal hayvanlara ve ekinlere karşı düşkünlük insanlara çekici kılındı. Bunlar, dünya hayatının geçici menfaatleridir. Hâlbuki varılacak güzel yer, Allâh’ın katındadır.” (Âl-i İmrân, 14)


Dinimiz orta yol dinidir, ümmet-i muhammed in diğer adı ümmetül vasat'tır. Orta yol ümmeti, denge ümmeti, ne iftata ne tefrite düşmeyen ümmet. İsmimizle müsemma olsak aliyyül ala. ALLAH hepimizi topluca affetsin. Amin..