Herkese selamlar, Çok arkadaş canlısı olmayan ve çok az Arkadaşı olan biri olarak arkadaş çevremden böyle bir şikayetim olmasa bile seçemediğim bazı akrabalarım tarafından maalesef ki böyle saçma sapan durumlar içerisinde kaldığım olabiliyor.
İnsanların mal mülk için sizin yüzünüze Farklı, etrafa Farklı davrandığını görseniz ve duysanız ne hissederdiniz?
İnsanlar, genelde işlerine geldiği yere, maddiyatı gördüğü yere, çok af edersiniz yağlı yere (her manada) meylederler. İşlerine gelmeyen yerlere de, kişilere de burun kıvırırlar.
Bu durumlar bizler için fırsattır.
Neyin fırsatı ki bu?
Gard alıp, insanları belleyip, onları iyi öğrenip, zamanı geldiğinde onlara yeniden ve yeniden o kozları, o iyilikleri ve güzellikleri göstermemek için.
'' İnsanlara iyilik yapmak, güzellik yapmak her daim iyidir. '' Bunu biliyorum, iyilik yapacaksak, güzel davranacaksak da hak edenlere yapmak eftaldir.
Akrabalar olarak sınırlamayayım, maalesef genelde insanlar böyledir. Ama bizler neden en çok akrabalardan yakınırız? Çünkü maalesef yüz yüze olmak zorunda oluduğumuz durumlardandır bu :)) Bu durumda da çok içli dışlı olmadan, yeri gelince hak edene hak ettiğini vererek, çok da can sıkmayarak ilerlemek gerekir. Ve maalesef herkesin çevresinde vardır böyleleri...
Bu anıları, geçmişi, yapılanları da düşünmemeyi yeğliyorum genelde. Zira o anılar, yapılanlar ancak canımızı sıkıyor, ister istemez kin besliyoruz birilerine.
Çoğunda ben de gördüm bunu. Biz zor durumda iken getirdikleri bir patlak (bidon) yoğurdun reklamını tüm mahalleye yapan cağnım akrabalarım, şimdi el üstünde tutuyor bizi. Çünkü halimiz vaktimiz yerinde artık hatta zengin dahi sayılabiliriz. İkramların ardı arkası kesilmiyor. İltifatlar da cabası. Ne kadar samimi olabilirler ki? Gönlümün eşiğinden zamanında geçememiş hatta o eşiği yıkmış insanlar ne kadar daha bu maskeyi takacaklar? Bir defa tökezlemeye gör yine aynısı olacak adım gibi eminim. Bazen değişmişlerdir diyorum sonra yok ya bunlardan bir cacık olmaz diyorum çünkü samimyetsizlik adeta akıyor yüzlerinden. Belki haddimi aşıyorum ama bu ikiyüzlülük başka kelimelerle ifade edilmiyor çünkü. Kınamıyorum içten içe kırılıyorum.
Onlarla aramdaki mesafe, ateşle arama koyduğum mesafe gibi. Yaklaşırsam yakacak biliyorum. Temkin en önemlisi. Dikkatli olmakta yarar var.
ALLAH onlar gibi olmaktan muhafaza etsin bizleri. Amin.🌺
Şu hayatta öğrendiğim nadir şeylerden birisi de hayret etmemek galiba. İnsan sarrafı değilim fakat "insanoğlu nankördür, olabilir, bunun aksini düşünürsen daha çok yaralanırsın" diyorum kendime. Bu yüzden insanların söyledikleri ve yaptıkları eylemlerin tutarsızlığı gün gibi ortadayken bile hiçbir şey olmamış gibi yoluma bakıyorum. Bana bulaşmadıkları sürece isteyen isteğini yapabilir düşüncesi olmaya başladı. Bu biraz belki acımasızca belki de fazla melankolik cümleler fakat bu hayatta yaşamak bana bunları öğretti...