İçim içime sığmıyor!!😪😪😪 çoookk yoruldum gitmek istiyorum nasıl aşarım?

Malesef😪😪😪😪😪 elimde fırsat olsa arkama bile bakmadan cikip giderim hatta bazen otobus bileti satan yerleri gorunce gidip bilet alip gidesim geliyor kacasim var çok yoruldum yaşam ile ölüm arasındayım sanki benim için son raddede her şey bogazım düğüm düğüm sustugum seyler acitiyor😪😪😪

Kimseyle kpnusmuyorum uyku ilaçlariyla uyuyorum durup durup agliyorum bedenim aci veriyor artik içim aciyor. Herkes dikkat cekmek icin yaptigimi dusunuyor kimse ne derdin var diye bile sormuyorlar yiyip yiyip kusuyorum basim agriyor epilepsi hastasiyim nobetimi tetikliyor midem berbat durumda ve bunlarin tek bir sebebi var insanlar.😪😪😪😪😪

Ben çok sevdim hayatimda olan insanlari onlar sahte yaklastilar bana. Beni sevmediler sadece işimi, onlar için soyledigim sozleri, paramı menfaatci yaklasti herkes. Hersey ust uste geldi amcamin ihanetiyle sarsildim babami 50 bin zarar soktum bunu amcam yapti evin kirasi 6 bin artti nasil odiyicegimizin derdine dustum arkamdan iş arkadasimi konusurken duydum ki arkamda konusucaklari hicbir sey yapmamistim. Babam hiç yok gibi var ama yok yukü attı ve hic umurunda degilim. Hastayım tek basima kimseye soylemeden atlatiyorum ve stresten tekrar gun yuzune cikti simdi onu atlatacagim dermanda yok bu olanlari hazmedecegim durumda sadece uzaklasiyorum herkesten yok olmak istiyorum uykunilaclariyla ilelebet uyumak istiyorum

Bu kadar karamsar değildim. Hayatida yasamayida seviyordum. Ama artık yoruldum yaşamak kolay bir sey değil acı veren birsey. Heo dünya'ya insanlara bir faydam olsun diye uğraşþim. Faydalı, yararlı olmak istedim. Iliskilere önem, özen gosterdim her iliskiye aile, arkadaş, akraba vs ama hep ben gosterdim, ben uğraştım, çabaladım. Kiminle küssem hep ilk adımı ben attımm heo brnim ittirmemle birseyler oldu oda zor oldu. Şimdi birsey icin ugrasmak istemiyorum

Cunku kimseye inanmiyorum guvenmiyorum. Dunyadan ve insanlardan artik beklentim yok doydum herseye sadece gitmek istiyorum vaktim dolsunda biran evvel gidiyim istiyorum. Yaşam sadece bana degil herkese zor herkes birseylerin sinavini veriyorum ama ben bu sinavdan kaldım guclu degilim bitkinim dermanim yok tukendim insanlardan umudumu kestim kendimdende bom bos bekliyorum bisey yapmak istemiyorum icimden hicbirsey gelmiyor.

Artik fedakar biri olmak istemiyorum bisey olmak istemiyorum sıkıldım herkesten

Insanlarla ugrasmaktan sevmekten deger vermekten duygusalliktan

şu an bile aşiri duygusalliktan bosluktan dolayi kendimi kotu hissediyorum ve surekli aglama istegi var modum cok dusuk enerjim yok insanlara yansitiyorum diye vicdanim sizliyor. Toparlanmaya calisiyorum olmuyor

Ben bencil asla istesemde olamam

Çekilmeme firsat vermiyorlar. 😪😪😪😪 çalismamam lazim evimde olmamam lazım herkesten uzaklaşmak istiyorum

Beni zaten bu noktaya insanlar getirdi